Αγαπητοί συνφορουμίτες
Έχοντας τελειώσει μια Honda RA273 πριν από 20 περίπου μέρες (φωτό ...μόλις ευκαιρήσει ο επίσημος φωτογράφος μου!!) άνοιξα για νιοστή φορά το κιτ της Renault RE20 στο 1/12 της Tamiya.
Το κιτ αγοράστηκε το 1983 (η τιμή υπάρχει ακόμα πάνω στο κουτί και ήταν 2.640 δρχ!!), από τότε βολοδέρνει στα ντουλάπια μου, θύμα μιας συνεχούς αναβλητικότητας σε συνδυασμό με τη μακροχρόνια απoχή μου από το «άθλημα».
Είπα πλέον ότι μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει να τελειώνουμε. Και εξηγούμαι: Το κιτ είναι δύκολο, περίπλοκο και με παγίδες. Παρουσιάστηκε το 1983 και ήταν ό,τι καλύτερο είχε βγάλει η Tamiya σε ποιότητα και λεπτομέρεια. Έπρεπε να περιμένει κανείς ως το 1991 για να δει κάτι παρόμοιο με την 641/2.
Ο Mario Covalski αναφέρει στην ανάλυσή του στο Modeler Site ότι ".....this is a very comlex kit..." και το λιαν αποκαρδιωτικό ότι χάλασε 2 κιτ για να φτιάξει ένα.!
Παραθέτω τις οδηγίες για να πάρετε μια ιδέα του όγκου εργασίας που απαιτείται για να φτάσει κανείς σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
Μετά από προσεκτική μελέτη των οδηγιών, πάρθηκαν μερικές καίριες αποφάσεις όπως το ότι ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα κομμάτια θα ελεγχθούν για τη συναρμογή τους και την απαλοιφή των ραφών των καλουπιών -που όσο καλή δουλειά και αν έκαναν στην Tamiya υπάρχουν, και σε αυτή τη κλίμακα φαίνονται-, το κόλλημα όσο το δυνατόν περισσότερων ομοειδών και γειτονικών κομματιών πριν το αστάρωμα, και τέλος τον διαχωρισμό των εργασιών σε 6 διακριτές ενότητες ήτοι: 1) Σύστημα διεύθυνσης και μπροστινή ανάρτηση 2) Κόκπιτ, σασί και ψυγεία νερού 3) Κινητήρας και καλωδιώσεις 4) Κιβώτιο ταχυτήτων και πίσω ανάρτηση 5) Τούρμπο 6) Βάψιμο αμαξώματος (το πιο δύσκολο) και τελική συναρμολόγηση.
Αυτα είναι τα κομμάτια του κιτ. Pas mal που λένε και οι Γάλλοι
Δεν θα χρησιμοποιηθούν aftermarket καλούδια, μόνον ό,τι διαθέτει η κούτα με τα περισσεύματα και τα ξεκοιλιάσματα διαφόρων ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών του σπιτιού!
Με τον ρυθμό που δουλεύω υπολογίζω το project να διαρκέσει κατ' ελάχιστον 5 μήνες.
Υπολογίζω στην συμμετοχή σας με ιδέες, σχόλια, μετατροπές, βελτιώσεις και κριτική. Οι τυχόν επιδοκιμασίες ας μείνουν για το τέλος. Μόνο κουράγιο ευχηθείτε μου σε αυτή τη φάση. Ελπίζω το τελικό αποτέλεσμα να μοιάζει με το πρωτότυπο:
