Συνέχεια με τα σκέλη προσγείωσης.Ήταν πραγματικά άθλια
Απο μαλακό μέταλλο και απο διαστάσεις...άλλα αντ'άλλα,της Παρασκευής το γάλα.Να φανταστείτε οτι για να σταθούν οι ρόδες θα έπρεπε να ήταν τουλάχιστον 3-4 mm παχύτερες.
Αφού καθαρίστηκαν με λίμα,τρίφτηκαν και γυαλίστηκαν με κρέμες,ματζούνια κ.λ.π έπρεπε να δω τι θα έκανα με τον άξονα των τροχών.Μιλώντας ένα Σάββατο με τον Staticjim του είπα το πρόβλημα καθώς και την λύση που είχα σκεφτεί...να κόψω τις ρόδες κάθετα και να τις παχύνω με φύλλο πλαστικό.Η απάντηση ήταν "Πας καλά;Μην τυχόν και κόψεις τις ρητίνες,καλύτερα να φτιάξεις καινούργιο άξονα".
Σκέφτηκα και πήρα την απόφαση.Έφτιαξα λοιπόν άξονα απο συνδετήρα
Τρύπησα το σημείο που θα κούμπωνε
Επίσης τρύπησα και έβαλα ένα πύρρο απο καρφίτσα στο σημείο που θα κολληθούν τα δυο κομμάτια για μεγαλύτερη αντοχή
Ορμώμενος απο την παρακάτω φωτό
έφτιαξα με κυλινδρικό μήκος 1 mm και τρυπώντας το ένα μικρότερο άξονα
Αφού πέρασα με metal primer της gunze και έβαψα με μαύρο γυαλιστερό η εικόνα είναι αυτή...(τώρα περιμένει υπομονετικά το alclad
)
Μετά ασχολήθηκα με τις φωλεές....με μήκος πλαστικού σχήματος "Η" έφτιαξα την βάση που θα κουμπώσουν με πύρρους τα σκέλη
Έχει ακόμα δουλίτσα βέβαια (να στρογγυλευτούν οι βάσεις αλλά δεν την παλεύω,μου'χουνε βγει τα μάτια
)
Βέβαια κολλήθηκε και η άτρακτος και οι πτέρυγες.Είχα ένα ευχάριστο και ένα δυσάρεστο αποτέλεσμα.Το ευχάριστο πρώτα....τα πάντα ευθυγραμμίστηκαν χωρίς σχεδόν καμία προσπάθεια.Το δυσάρεστο....τα σκαλοπάτια ίσως να είναι πιο πολλά και απο το Παλαμίδι
και τα κενά απο κάτω απίστευτα.Αλλά όλα λύθηκαν με φύλλο πλαστικού και αρκετό τρίψιμο.Τώρα περιμένει και αυτό να περάσει καμιά βδομάδα μέχρι να στοκαριστεί και να τριφτεί
Αυτά,ελπίζω να μην σας κούρασα......
