H πρώτη δοκιμή με τον αερογράφο που συζητάμε ήταν επιτυχής.
θύμα μου το παλιό LAV-25 της Italeri μελίγη περιποίηση από την Eduard.
To είχα ασταρώσει πριν (με κάποιο tan FS30219 που περίσσευε) και είχα ζωγραφίσει τις γαμμές της παραλλαγής με μολύβι.
Το βάψιμο έγινε με ελέυθερο χέρι, με τα χρώματα της Tamiya (σύγχρονο τρίχρωμο καμουφλαζ ΝΑΤΟ / XF-67/68/69) αραιωμένα με AZAX.
O αερογράφος με λίγες δοκιμές άρχισε να ψεκάζει στη δέσμη που ήθελα. Την οποία διατηρούσε για πολλή ώρα (πρώτα κουραζόταν το δάκτυλο και μετά χρειαζόταν κίνηση για "ξεμπούκωμα").
Το βάψιμο έγινε συνεχώμενο (περιπου 2,5 ώρες συνολικά), μόνο με ενδιάμεσο πρόχειρο καθάρισμα από χρώμα σε χρώμα.
Δεν παρατηρήθηκε σοβαρό μπούκωμα.
Με κατάλληλη ρύθμιση της πίεσης του κομπρεσέρ (Silent Ι), δεν υπήρξε ιδιαίτερο πρόβλημα με overspray.
Στο τέλος έγινε ένα πρόχειρο "σύννεφο" με καφέ για "δέσιμο" και θόλωμα της παραλλαγής.
Οι δοκιμές θα συνεχιστούν και με άλλα πιο περίπλοκα βαψίματα.
Ελπίζω να έδωσα μια πρώτη εικόνα για το τι κάνει.
Σ.Σ.
ΥΓ1. Οι μικροζημιές που φαίνονται οφείλονται στον ....αέρα που φύσαγε την ώρα της φωτογράφισης (outdoor, στην ταράτσα στην Αγ. Παρασκευή). Το μοντέλο τούμπαρε και χτύπησε ...... και επισκευάστηκε πρόχειρα.
ΥΓ2. Οι φωτό (στην παρακάτω απάντηση) δείχνουν το μοντέλο αμέσως μετά το πρώτο βάψιμο. Με τις φθορές , σήματα, βερνίκια, σκόνες κλπ. που θα ακολουθήσουν, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι εντελώς διαφορετικό.