Τα υλικά που χρησιμοποιώ και ένα μικρό
tutorial παρακάτω:
Η κατασκευή ξεκίνησε με το σκάλισμα/φάγωμα της φανταστικής -πλην τσουχτερής στη τιμούλα- βάση της Αndrea με ταχυτροχό και εξαρτήματα της dremel.Να σημειώσω εδώ πως επιχειρώ πρώτη φορά το εγχείρημα αυτό και ενώ φάνηκε να με δυσκολεύει στην αρχή με την λουστραρισμένη επικάλυψή της,όταν έφτασα στο εσωτερικό που είχε την υφή πεπιεσμένου ξύλου(κάτι σα νοβοπάν) έγινε εύκολα και ευχάριστα.
Προσοχή να μην σκαφτεί αρκετά,γιατί έχει την τάση να ραγίζει και να σπάει.Επίσης,παρόλο που την είχα καλύψει αρχικά με χαρτοταινία και σχεδίασα που ακριβώς θα γινόταν η τομή,στο τελείωμα του σκαλίσματος,ο ταχυτροχός μου γλίστρησε και ακολούθησε την εξωτερική διακοσμητική μπορντούρα με τραγικό αποτέλεσμα παρόλο το μασκάρισμα της να "φαγώσει"άσχημα την εμπρόσθια όψη.
Συμπέρασμα:καλύτερο μασκάρισμα με κάτι πιο σκληρό από χαρτοταινία λοιπόν.
- Η φιγούρα θα στοκαριστεί γιατί παρόλο andrea έχει κάτι κενά σα το Grand Canyon.Αλλά αυτά σε επόμενο ποστ.
-Το συμπαθητικό σκυλάκι προέρχεται από ένα σετ με Βρετανούς από Alpine και είναι από ρητίνη με εκπληκτική λεπτομέρεια και εκφραστικότητα.
Αφού μασκαρίστηκε το άνοιγμα της βάσης,καλύφθηκε ο πάτος του ποταμιού με πανίψιλο χαλικάκι από τη διπλανή wip πολυκατοικία (αφού περάστηκε 2-3 φορές από κόσκινο για να ταιριάζουν στη κλίμακα)κολλήθηκε με ένα μίγμα ατλακόλ-νερού.
Σειρά έχουν έδαφος πέτρες δένδρο από τον εκπληκτικό όσον αφορά ποιότητα και ευκολία χρήσης πηλό DAS και κλαδάκια ευγενική χορηγία του mount Χορτιάτη...Μια αποξεραμένη ρίζα δυόσμου από ένα γλαστράκι που μεγάλωνα με τόσο στοργή για να μπορώ να απολαμβάνο το mohito μου,αλλά οι καλοκαιρινές διακοπές μου το αφήσαν άνυδρο και ο ήλιος το 'καψε το καημένο,πέρασε στην αιωνιότητα γίνοντας η ρίζα του δέντρου που φτάνουν μέχρι το νερό.Και μη βιαστείτε να πείτε πως δε γίνεται γιατί απειλώ με ανέβασμα σχετικών φωτό.
Αυτά προς το παρόν γιατί αύριο η μαμά πατρίδα μας καλεί.
