Είναι για να παιδεύει εσάς τους μοντελιστές!!! Παραφράζοντας ένα τόπικ αυτών των ημερών, προβλέπω μελλοντικό post με τίτλο "Εμφάνιση αέρα σε χαλκομανίες. Πως γίνεται?", από κάποιον που θα προσπαθεί να φτιάξει το επετειακό...

Πέρα από την προχειρότητα του κολλήματος, θα είχα πολλά να πω και εγώ για τη σύνθεση, αλλά μάλλον υπάρχει προκατάληψη από μέρους μου, οπότε θα περιοριστώ στο ότι η σύνθεση (φωτομοντάζ προφανώς), έχει κατά τη γνώμη μου το μειονέκτημα ότι από μακριά κυριαρχεί ο ουρανός, το βουνό και η θάλασσα και πρέπει κάποιος να το δει από πιο κοντά για να καταλάβει τι συμβολίζει (αυτοί που ήταν στην εκδήλωση ίσως έχουν καλύτερη άποψη, αλλά εγώ από τις φωτό αυτό βλέπω). Για το γεράκι που γίνεται F-16 θα πρέπει να πάει ακόμη πιο κοντά, όπως και για να διαβάσει το κείμενο. Μικρό το κακό θα μου πείτε, γιατί όντως η όλη σύνθεση είναι πολύ καλής ποιότητας. Όμως γνωρίζει κάποιος που βρέθηκε το συγκεκριμένο υλικό. Αν το ζωγράφισε κάποιος ειδικά για το επετειακό ή για την 346, τότε του βγάζω το καπέλο. Ο άνθρωπος είναι καλλιτέχνης. Αν όμως είναι απλό μοντάζ από φωτογραφίες που βρέθηκαν έτοιμες, τότε το πράγμα αλλάζει, γιατί πάμε στην περίπτωση ενός απλού και γρήγορου φωτομοντάζ (σαν αυτά που κάνουμε και εμείς στις υπογραφές μας), πιθανότατα από clopyrighted υλικό. Και δεν είναι το θέμα αν θα ζητήσει κάποιος πνευματικά δικαιώματα από την ΠΑ, αλλά απλά είναι ενδεικτικό της διαφοράς ανάμεσα στη δημιουργία (αυθεντική σύνθεση) και την άρπα-κόλλα (φωτομοντάζ με σκαναρισμένο υλικό). Ελπίζω το συγκεκριμένο να ανήκει στην πρώτη κατηγορία.
Τέλος, κάτι που συζητούσαμε και με τον trelas κάποια στιγμή. Αυτή η μόδα με τα αυτοκόλλητα και τα επετειακά της μιας ημέρας, σίγουρα δεν αρέσει σε κανέναν. Ακόμη και αυτοί που ξόδεψαν χρόνο για να τα φτιάξουν, στο τέλος θα θυμούνται μόνο τη διαδικασία δημιουργίας στο χαρτί, η οποία διαρκεί αρκετό διάστημα, γιατί οι αναμνήσεις από το αεροπλάνο με τον επετειακό διάκοσμο, διαρκούν μόνο ελάχιστες ώρες. Αν εξαιρέσουμε τα Α-7 και τα RF-4, τα οποία δεν πραγματοποιούν αναχαιτήσεις, αλλά είναι προ των πυλών της απόσυρσης, με την υπάρχουσα φιλοσοφία θα κάνουμε χρόνια να ξαναδούμε βαμμένο επετειακό αεροσκάφος. Ας βάλουμε λοιπόν λίγο νερό στο κρασί μας, και ας επιτρέψουμε που και που το βάψιμο κάποιου διθέσιου F-16 (τουλάχιστον από τα 30άρια και 50άρια), το οποίο ούτως ή άλλως δεν εκτελεί readiness. Σίγουρα θα δημιουργήσει άλλη διάθεση και σε αυτούς που το φτιάχνουν σε σχέση με την αγγαρεία (τελικά) του βάζε αυτοκόλλητο τη μια μέρα και βγάζε το την άλλη. Έτσι το βλέπω τουλάχιστον εγώ.
Όπως και να έχει, συγχαρητήρια στους ανθρώπους της 346 που κατάφεραν μέσα σε όλο αυτό το κλίμα να κάνουν και τελετή και να έχουν και επετειακό. Εκεί που φτάσαμε και αυτό από μόνο του είναι κατόρθωμα. Και πάνω απ' όλα καλές προσγειώσεις.