Egyptian fighters engaged the Israelis in devastating air battles where the Egyptian fighters scored a lot of victories[citation needed] including the shooting down of the first F-4E over the north of the Gulf of Suez December 9, 1969. Following this the Israelis began deep strike missions, ending with the electronic summer[citation needed] of 1970 when the EADF succeeded in downing more than 13 Israeli fighters in one week[citation needed]. One of the most important events of the War of Attrition was the Battle of Egypt when combat aircraft were Egypt's only defense against the Israeli deep striking missions. At these times Egyptian fighters engaged in large air battles against attacking Israel aircaft and shot down more than 50 enemy fighters in less than 2 weeks.[citation needed] Some Russian fighter pilots were sent to Egypt to support the Egyptians, doing a great job although some were killed in air battles with the Israelis.
http://en.wikipedia.org/wiki/Egyptian_Air_Force
Τον Οκτώβριο του 2008 δημοσίευσα ένα άρθρο - σύγκριση μεταξύ F-4 και MiG-21. Το θέμα περιείχε και αναφορά στους αραβοισραηλινούς πολέμους και είναι ενδεικτικό της κατάστασης που καταγράφηκε ως εξής:
Μετά το τέλος του πολέμου φθοράς το "σκόρ" ήταν 22:1 για τα ισραηλινά F-RF-4E.
Κατά τον πόλεμο του Yom Kippur η επίδοση έφτασε τις 85 έναντι 5 καταρρίψεων.
Η εξαιρετική απόδοση των ισραηλινών F-4E έφτασε τις 116,5 καταρρίψεις μεταξύ των ετών 1969-1982, με τις 76,5 να αφορούν MiG-21 (τα 30 αιγυπτιακά). Το τίμημα για τα Phantom ήταν 34 απώλειες (οι 16 από αιγυπτιακά MiG-21).
Το σημαντικότερο όμως στοιχείο είναι ότι οι Ισραηλινοί χρησιμοποίησαν τα Phantom σε ρόλο κρούσης και όχι ως αναχαιτιστικά, όπου τα Mirage III/Nesher είχαν τον πρώτο λόγο!
Αντιγράφω όλο το κείμενο, που περιέχει και αναφορά στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ.
Μετά τον πόλεμο της φθοράς η αναλογία καταρρίψεων μεταξύ των δύο μονομάχων έφτασε το 8:1, με μοναδική ισραηλινή απώλεια ένα F-4E που επλήγη από συριακό MiG-21. Από τον Απρίλιο του 1970 οι Μοίρες των Phantom απέκτησαν και τον βελτιωμένο AIM-9D, ο οποίος αποδείχτηκε το κύριο όπλο για πολλές επιτυχίες. Η αναλογία καταρρίψεων μέχρι το Σεπτέμβριο του 1973 άγγιξε το 20:1, χωρίς να υπολογιστεί η κατάρριψη 2 MiG-21 από αναγνωριστικά RF-4E, που δε διέθεταν radar για αερομαχίες και οπλίζονταν μόνο με ΑΙΜ-9.
Κατά τον πόλεμο του Yom Kippur οι Ισραηλινοί διέθεταν 367 μαχητικά, από τα οποία τα 140 ήταν F/RF-4E που εξόπλιζαν 4 Μοίρες. Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων ακόμα 40 παραχωρήθηκαν από τις ΗΠΑ για αναπλήρωση των απωλειών, που έφτασαν τα 35 αεροσκάφη, με κύριο αίτιο τις συστοιχίες SAM. Αντίστοιχα οι Αιγύπτιοι διέθεταν 550 μαχητικά, συμπεριλαμβανομένων 150 - 260 MiG-21 ενώ δέχτηκαν και ενισχύσεις από έμπειρους πιλότους της Β. Κορέας. Τουλάχιστον από 100 MiG-21 διέθεταν η Συρία και το Ιράκ. Το επίπεδο εκπαίδευσης των Ισραηλινών πιλότων ήταν ανώτερο, καθώς συμπλήρωναν περί τις 200 ώρες πτήσης ετησίως, σε αντίθεση με τις 70 των Αιγυπτίων. Η τεχνολογική τους υπεροχή ήταν επίσης φανερή, ενώ στον εξοπλισμό των F-4 είχαν εισάγει το εγχώριο βλήμα υπέρυθρης καθοδήγησης τύπου Safrir.
Η έναρξη του πολέμου του Yom Kippur ξεκίνησε εντυπωσιακά για τις Μοίρες των Phantom. Αν και τα F-4E αξιοποιήθηκαν σε πληθώρα ρόλων, η αερομαχίες ενάντια στα πανταχού παρόντα MiG-21 ήταν συχνές. Κατά τις δύο πρώτες μέρες κατάφεραν 54 καταρρίψεις, στις οποίες περιλαμβάνονται και 7 MiG-21. ʼλλες 16 επιτυχίες καταγράφηκαν μέχρι τις 13-10-1973, μεταξύ των οποίων 4 συριακά MiG-21. Κατά τις πρώτες 8 ημέρες του πολέμου του Yom Kippur τα Phantom σημείωσαν 51 καταρρίψεις με αναλογία υπέρ τους της τάξης του 9:1, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 11 MiG-21. Οι απώλειες τους έφταναν ήδη τα 23 αεροσκάφη, κυρίως από πυραύλους SAM. Ο πόλεμος τελείωσε με την εντυπωσιακή επίδοση 17:1 (85 νίκες έναντι 5 απωλειών) για τα ισραηλινά F-4E, από τα οποία τουλάχιστον 28 ήταν MiG-21.
Στις αραβοισραηλινές διενέξεις η αντιπαράθεση των δύο τύπων δεν είχε την ίδια έννοια με αυτή του Βιετνάμ, καθώς το Phantom δεν ήταν το κύριο αναχαιτιστικό αλλά ένα μαχητικό πολλαπλών ρόλων. Αυτό δεν εμπόδισε τους πιλότους του να καταφέρουν σημαντικά πλήγματα ενάντια στο αντίπαλο δέος με τον κωδικό MiG-21. Στο έργο τους αυτό συντέλεσε το σαφώς ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης και τακτικής, καθώς και η υποδειγματική συνεργασία με καθαρόαιμα αναχαιτιστικά όπως τα Mirage/Nesher. Η εξαιρετική απόδοση των ισραηλινών F-4E έφτασε τις 116,5 καταρρίψεις μεταξύ των ετών 1969-1982, με τις 76,5 να αφορούν MiG-21.
Μια ακόμα μακρόχρονη αναμέτρηση ξεκίνησε κατά τον πόλεμο μεταξύ Ιράν - Ιράκ ξεκίνησε μεταξύ ιρανικών F-4D/E και ιρακινών MiG-21. Το μεγαλεπήβολο πρόγραμμα του Σάχη είχε προικίσει την ιρανική αεροπορία με 29 F-4D, 162 F-4E και 19 RF-4E μέχρι το 1980. Η επιχειρησιακή τους χρησιμοποίηση ήταν ανάλογη με τις προηγούμενες αναμετρήσεις, καθιστώντας το F-4 τον κορμό των Ιρανικών δυνάμεων, κυρίως σε αποστολές κρούσης βαθειά στο ιρακινό έδαφος. Η ιρακινή πλευρά είχε πλέον αποκτήσει και άλλα ικανά αεροσκάφη, όπως τα MiG-23 και Mirage F-1, αλλά η συναντήσεις των ιρανικών F-4 με τα ιρακινά MiG-21 ήταν αρκετά συχνές. Αρχικά τα Phantom επικράτησαν, με 3 τουλάχιστον καταρρίψεις. Η προσαρμογή του γαλλικού βλήματος Matra R.550 στα MiG-21 τους επέτρεψε να ανταποδώσουν. Παρόλα αυτά τα ιρανικά Phantom κατάφεραν 29 νίκες έναντι των MiG-21, με τίμημα τουλάχιστον 5 απώλειες.
Έτσι για την ιστορία...
