Τι γυρεύει άραγε ένας Λεοπάρδαλος σε ένα GB με ρωσικά άρματα;
Τον δωροδόκησε ο Κόκκινος Αρκάδιος;
Τον απείλησε με ban ο Κόκκινος Αρκάδιος;
Σαλτάρισε και δε ξέρει τί του γίνεται;
Πέρασε το Τ55 για Μ113;
Τίποτε από όλα τα παραπάνω.
Πολύ απλά, ανέκαθεν ήθελα να φτιάξω ένα Τ55, όχι όμως ρώσικο. Το Ti-67 Tiran μου άρεσε εδώ και πολύ καιρό αλλά δεν είχα μπορέσει να αγοράσω τα απαιτούμενα κιτ μετατροπής. Η ευκαιρία μου δόθηκε όταν ένα γερμανικό μοντελιστικό site έβαλε εκπτώσεις και έτσι αγόρασα τα απαιτούμενα κιτ.
Η ιστορία των Tiran στην υπηρεσία των I.D.F. είναι η ακόλουθη:
Μετά τον πόλεμο των 6 Ημερών, το Ισραήλ βρέθηκε να έχει στην κατοχή του εκατοντάδες Τ54 & Τ55. Το ισραηλινό δαιμόνιο δεν άφησε αυτά τα άρματα να σαπίσουν αλλά τα εκμεταλλεύτηκε άμεσα αφού πρώτα έκανε κάποιες βασικές αλλαγές. Οι πιο οφθαλμοφανείς από αυτές ήταν η αντικατάσταση του πυροβόλου με ένα άλλο των 105χλ, η αλλαγή των εμπρόσθιων φτερών και η τοποθέτηση κιβωτίων και θηκών αποθήκευσης σε διάφορα σημεία του πύργου και του πήγματος του άρματος.
Τα άρματα αυτά πρόλαβαν να πάρουν μέρος και στον πόλεμο του Yom Kippur. Μετά τη λήξη και αυτού του πολέμου, ο αριθμός των αιχμαλωτισμένων Τ54 & Τ55 αυξήθηκε με αποτέλεσμα να αυξηθεί σταδιακά και ο στόλος των Tiran Ti-67 (Ισραηλινή ονομασία του Τ55). Ο συνολικός αριθμός των αρμάτων που εντάχθηκαν και υπηρέτησαν στις τάξεις των ισραηλινών μαυροσκούφηδων ακόμη και σήμερα παραμένει άγνωστος (κάποιες πηγές μιλούν ακόμη και για 1000 περίπου άρματα).
Από μοντελιστικής απόψεως, το Tiran είχε κυκλοφορήσει πολύ παλιά από την Esci & και τη Lindberg αν θυμάμαι καλά. Και τα 2 όμως κιτ ήταν απλά κάτω του μετρίου. Αργότερα, η Trumpeter κυκλοφόρησε με τη σειρά της το Tiran που και αυτό όμως ήταν «προβληματικό». Την κατάσταση έσωσε η Tamiya όταν κυκλοφόρησε το καταπληκτικό και σωστό Τ-55. Αμέσως μετά την εμφάνιση αυτού του κιτ, σχεδόν ταυτόχρονα, κιτ μετατροπής για Tiran κυκλοφόρησαν οι Verlinden, Legend Productions, TRAKZ & Blast Models, με τους ειδήμονες να ισχυρίζονται ότι τα κιτ της Blast Models και TRAKZ είναι τα κορυφαία.
Στην κατοχή μου έχω τα κιτ των Verlinden και Legend Productions.
Και τα 2 έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και για το λόγο αυτό αποφάσισα να χρησιμοποιήσω κομμάτια και από τα 2.
Αναφορικά τώρα με το Τ55 της Tamiya, η ιστορία του κιτ που έχω στα χέρια μου είναι ιδιαίτερα κωμική.
Το κιτ το είχα αγοράσει όταν πρωτοήρθε στην Ελλάδα, το πούλησα στη συνέχεια στον Αρκάδιο, ο οποίος μου το ξαναπούλησε όταν αποφάσισα να φτιάξω το Tiran.
Προχωρώντας στη συναρμολόγηση, να τονίσω ότι θα πρέπει απαραίτητα να έχουμε καλή βιβλιογραφία προτού ξεκινήσουμε τη μετασκευή διότι οι οδηγίες των Verlinden και Legend Productions αφήνουν πολλά κενά.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι η αφαίρεση-κόψιμο των 2 εμπρόσθιων φτερών. Στη συνέχεια κόλλησα το άνω με το κάτω μέρος του πήγματος του Τ55.
Με το άρμα αφημένο να στεγνώσει, ασχολήθηκα με τα ρητινένια κομμάτια της μετασκευής, τα οποία έκοψα και καθάρισα από τα πλαίσιά τους.
Αυτά για την ώρα. Ελπίζω να προλάβω να ολοκληρώσω το μοντέλο πριν τη λήξη του GB. Εκτός βέβαια αν ο Κόκκινος Ιβάν λαδώνεται και δώσει παράταση...
