-Εμπρός ,φώναξε.
Στεκόταν εμπρός στο παράθυρο θαυμάζοντας την αραιή πρωινή υγρασία που ετοιμαζόταν κι αυτή να αποχωρήσει πάνω από τον διάδρομο του αεροδρομίου της ʼκκρα. Κοίταξε το ρολόι του. Ακριβώς 6,10. ʼλλη μια ηλιόλουστη, ζεστή μέρα ξημέρωνε. Αν και πλέον είχε το προνόμιο να πηγαίνει στην υπηρεσία του ότι ώρα ήθελε, εκείνος συνήθιζε να φτάνει πρώτος και πολύ νωρίς. Ίσως να έφταιγαν τα παιδικά του χρόνια στο χωριό όπου οι άνθρωποι ζούσαν, αν ήταν ζωή αυτό, μόνο όσο ο ήλιος βρισκόταν στον ουρανό.
Η πόρτα άνοιξε σχεδόν αθόρυβα, ο σμηνίτης μπήκε, άφησε πάνω στο γραφείο ένα φαξ και τον δίσκο με μια κανάτα γεμάτη λεμονάδα, χαιρέτησε στρατιωτικά και βγήκε από το γραφείο κλείνοντας πίσω του την πόρτα το ίδιο αθόρυβα όπως όταν μπήκε.
Το γραφείο έμεινε και πάλι στην ησυχία. Μόνο ο τρελός χορός που χόρευαν τα παγάκια μέσα στην κανάτα ακουγόταν.
Ξαναθυμήθηκε το χωριό του. Τα περισσότερα παιδιά εκεί δεν έχουν ακόμα πρόσβαση σε καθαρό νερό, δεν ξέρουν τι σημαίνει νοσοκομείο ούτε κανόνες υγιεινής και πολλά από αυτά πεθαίνουν πρίν από τα πέντε τους χρόνια. Κι εκείνος είχε παγάκια στην λεμονάδα του.
Γύρισε προς το γραφείο του και η ματιά του έμεινε σ΄ εκείνο το τόσο δα πινακιδάκι που έγραφε «AIR VICE MARCHAL».
Ούτε είχε καταλάβει ποτέ πώς κατάφερε να φύγει ξυπόλητος από το χωριό του στα σύνορα της χώρας με την Μπουργκίνα Φάσο (τότε λεγόταν ʼνω Βόλτα) και σήμερα να είναι αρχηγός της πολεμικής αεροπορίας της πατρίδας του.
Όμως το πίστεψε από την πρώτη μέρα που είχε δεί αεροπλάνο να πετάει πάνω από το χωριό του (μόνο όταν έγινε αεροπόρος κατάλαβε πως ήταν ένα chipmunk) πως όλη του η ζωή θα ήταν ένας αγώνας για να οδηγήσει μια μέρα ένα τέτοιο.
Τα είχε καταφέρει και με το παραπάνω.
Κάθισε στο γραφείο και πρίν γεμίσει το ποτήρι του με την παγωμένη λεμονάδα, είδε το φαξ που είχε αφήσει ο σμηνίτης.
Πάλι αυτοί οι διαβολοευρωπαίοι σκέφτηκε......Ήξερε καλά τι ήθελαν.
Εμείς δεν έχουμε να φάμε κι αυτοί θέλουν αεροπλάνα για να παίζουν παιχνιδάκια.
Πρίν προλάβει να διαβάσει το φαξ χτύπησε το τηλέφωνο........
-Εμπρός
-ʼκουσε με προσεκτικά, ακούστηκε αυστηρή η φωνή από την άλλη άκρη της γραμμής.
-Κύριε πρόεδρε.........ψέλισε
-Υπάρχει μεγάλη πολιτική ανάγκη να πάρουμε με το μέρος μας τον αρχηγό της φυλής των «Γκα».Ξέρεις ότι ο πρωτότοκος γιός του είναι πιλότος. Πρέπει να τον εντάξεις αμέσως στην πολεμική αεροπορία. Είναι θέμα ζωής ή θανάτου. Θα είναι στο γραφείο σου αύριο. Τοποθέτησέ τον όπου νομίζεις είπε κι έκλεισε το τηλέφωνο.
Έμεινε άφωνος. Ναι θυμόταν πως ο νεαρός ήταν πιλότος. Πώς να το ξεχνούσε άλλωστε, αφού ακόμα και σήμερα οι πιλότοι της πολεμικής αεροπορίες έλεγαν σαν ανέκδοτο την ικανότητα του εν λόγω νεαρού να συγκρουστεί με το Cessna του με πέντε αεροπλάνα στην πίστα του αεροδρομίου biggin hill του Λονδίνου μέχρι τελικά να σταματήσει πάνω στο πολυτελές αυτοκίνητο ιδιοκτήτη μεγάλου πολυκαταστήματος.
Τι να τον έκανε, πού να τον τοποθετούσε ? Δεν είχε και πολλές επιλογές. Κοίταξε την διαθεσιμότητα των αεροσκαφών.........
L-29 8 από 12 ......αποκλείεται
SA 316 B 4 από 6......σιγά μην μπεί σε ελικόπτερο
BELL 212-412 3 από 3.......τα ίδια.
MB 326 F 5 από 9 ......άλλο
MB 326KG 4 από 6.......παρακάτω
MB 339 A 2 από 4.......ούτε κουβέντα
F 27 400-600 5 από 5.......ολοκαίνουρια ,με τίποτα
Η λίστα είχε σχεδόν ολοκληρωθεί. Μια σειρά είχε απομείνει..........
Κοίταξε, ξανακοίταξε, άλλες επιλογές δεν είχε...........
Αυτό λοιπόν κι ο θεός βοηθός. Στο κάτω κάτω από το να το πάρουν οι Αυστριακοί για να κάνουν βόλτες στις ʼλπεις..........ας μπεί αυτός συγκυβερνήτης κι ας ελπίσω πως όλα θα πάνε καλά.
Διάβασε και την τελευταία γραμμή της λίστας.
SHORTS SC-7 SKYVAN 3M Το κιτ φίλοι μου είναι το γνωστό της airfix. Τί άλλο άλλωστε..........?
Ήμουν από τους τυχερούς που μου έκατσε κιτ που δεν χρειάστηκε καθόλου στόκο καί η κατασκευή πήγε ανέλπιστα καλά.Ένα θεματάκι υπάρχει εκεί στην ένωση των διαφανών με την άτρακτο,αλλά να μην είμαστε καί πλεονέκτες. Airfix είπαμε, μην ξεχνιόμαστε.......
