Για την πλειοψηφία των μοντελιστών
το "πρόβλημα" δημιουργείται απο την ίδια την αγορά.
τα ίδια βιβλία έχουμε όλοι (?), τα ίδια μοντέλα, τα ίδια βελτιωτικά,
οπότε θα κινηθούμε "στα ίδια".
ακόμη και στα πολύ ίδια (δικό μου παράδειγμα: όλα μα όλα τα διοράματα Βιετνάμ, με αφίσα σε "χίπι" κατάσταση - έχουν τη γνωστή χιλιοφερεμένη αφίσα απο το σετάκι του Alexander the Great - το έχω κάνει και ισως είμαι "ένοχος" αλλά το ...πρωτοέκανα στις αρχές του '90 όταν πρωτοβγήκαν και ενδεχομένως έχω άλοθι
).
Βλέπουμε όμως ότι όσοι έχουν το ταλέντο για κάτι παραπάνω, καταφέρνουν να υλοποιήσουν κάτι διαφορετικό που κάνει την εντύπωση και θέτει τα νέα στάνταρντ.
Ως πρότυπο αυτή την εποχή, προσωπικά θεωρώ όχι τον MIG (εξαίρεση το ιδιοφυές διόραμα του με την Bronekater και το "καραφλό" Τ-34) ο οποίος "κατάντησε" Βερλίντεν και πλέον γριζο-δοαφημίζει τα προιόντα του, ούτε και τους λοιπούς "μουράτους", αλλά κατι τυπους σαν τον Douglas Lee, του οποίου όλες οι δουλειές είναι ΠΡΩΤΟΤΥΠΕΣ (Διόραμα Βερολίνου με τα ζωα του Ζωολογικού, Αγγλικής υπαίθρου, ερημου με τους βεδουίνους εναντίον του Ρενό κ.ο.κ.) και αφενός τις θαυμάζεις-ζηλεύεις, αφετέρου δεν μπορείς με τιποτα να αντιγράψεις.
Κάλο πάντως είναι να αποφεύγουμε την απόλυτη αντιγραφή αλλά να βλέπουμε τια άλλες δουλειές ως έμπνευση και να τις εξελίσουμε ή βελτιώνουμε.
Σ.Σ.
