Αφού στοκρίστηκε και τρίφτηκε και επαναχαράκτηκε η άτρακτος και αφού με χίλια ζόρια έκλεισαν τα κενά που άφηναν τα δύο κομμάτια του καλύμματος κινητήρα σκέφτηκα ότι είχα μια εβδομάδα και άρα θα το κατέβαζα στον πήγασο.
Στρώθηκα λοιπόν στη δουλειά έβαψα πρώτα την πτέρυγα για να τοποθετηθεί αργότερα,

άλλαξα τα στηλίδια στήριξης της πίσω πτέρυγας που δίνονται σε μολύβι και άρα στραβώνουν πανεύκολα. Τα νέα έγινα με λεπτά πλαστικά σωληνάκια στρογγυλής διαμέτρου τα οποία πατήθηκαν ώστε η διατομή να γίνει ελλειπτική. Τοποθετήθκαν όπως και τα πίσω πτερύγια

και σειρά τώρα είχαν τα:
τα στυλίδια στήρηξης της κεντρικής πτέρυγας. Δύο κεντρικά μικρά μπροστά από το πιλοτήριο (με απίστευτο φλας) και δύο μεγάλοι βραχίονες αριστερά δεξιά της ατράκτου,
Όταν τοποθετήθηαν με υγρή κόλλα για να έχει ελαστικότητα η ένωση ώστε να ευθυγραμιστούν ως προς τα ύψη και να κάτσει σωστά η πτέρυγα αργότερα

είδα ότι τα οι δύο μεγάλοι βραχίονες αριστερά και δεξιά δεν καθόταν σωστά ως προς την άτρακτο αν ήθελα να φτάνουν στο ίδιο ύψος με τα κεντρικά στυλίδια στήριξης. Αν όμως τα έστρεφα λίγο ώστε νασηκωθούν άφηναν ένα τεράστιο κενό σε σχέση με την ένωσή τους στην άτρακτο.
Ήθελε κόψιμο το φούσκωμα στο οποίο καταλήγουν ΄ψστε να εφαρμόσουν στην άτρακτο - μια επιμήκηνση με καρφίτσα ώστε να φτάνουν και να στερεωθούν στην άτρακτο και δημιουργία νέω φουσκωμάτων με στόκο τα οποία θα έπρεπε με τρίψιμο και ξαναστοκάρισμα και ξανατρίψινο να αποκτήσουν το σχήμα των αρχικών.

Εδώ φαίνεται το κενό χωρίς όμως να έχουν ανέβει οι βραχίονες. Επίσης φαίμεται ότι η ένωση σκελών-ατράκτου (επίσης ξεμίστηκε με στόκο και επιχηρήθηκε να δημιουργηθεί ελαφρύ φούσκωμα για την ένωση με άτρακτο) χρειάζεται κι άλλο στοκάρισμα.
Εκεί το παράτησα και πήγα να απολάυσω την έκθεση. θα το συνεχίσω αργότερα αφού ηρεμήσω λίγο και για ξεκούραση βάψω ένα θέμα από Star Wars (
