Μην βαράτε συνάδελφοι!!!
Το τί αρέσει στον καθένα είναι προσωπική επιλογή. Οπως έγραψα πιο πριν διάβασα το βιβλίο, το οποίο το θεωρώ καλό (ως εκεί) και την σειρά δεν την έχω δει ακόμα. Στις ταινίες που αναφέρω ο πόλεμος περνά σε δεύτερη φάση και επιδεικνύεται η αγωνία και οι προβληματισμοί του στρατιωτή κατά την μάχη ( Κόκκινη Γραμμή) και οι σκέψεις του πολεμιστή όταν γνωρίζει ότι όλα είναι χαμενα ( Γραμματα). Τώρα αν αυτά δεν σου λενε κάτι φίλε Phantomplhlyer, απλά έχουμε διαφορετική αντίληψη στο θέμα, το οποίο βεβαίως και δεν είναι κακό.
Γιαννη (Dive) o Στρατιώτης Ράιαν εχει ομολογουμένως την πιό δυνατή και ρεαλιστική σκηνή απόβασης που έχω δει ποτέ, αλλά μετά η ταινία το γυρίζει στις γνωστές χολιγουντοαμερικανιές που έχουμε παρακολουθήσει με τον σωρό. Ιστορικά προσπαθεί να σταθεί καλά, χωρίς όμως να ενθουσιάσει.
Πρόσφατα είδα μία σοβιετική (πρό Γκορμπατσόφ) με τίτλο "Ελα να δεις". Αν κάποιος είναι συνηθισμένος στην δράση των αμερικάνικων ταινιών θα τον πάρει ο ύπνος στα δέκα λεπτά. Δειχνει όμως μία άλλη πλευρά πιό σοφιστικέ, πιό βαθιά στο θέμα. Ειναι σαφώς εμπλουτισμενη από τα στοιχεία του Μεγαλοπατριωτικοπολεμοσοβιετίκ αλλά δεν πέφτει σε υπερβολές. Ετσι ήταν -κατα την άποψη τους -έτσι τα δείχνουν. Οι Γερμανοί είναι κτήνη που αξίζουν να πεθάνουν και αυτό γίνεται.
Αυτά. Το κόβω εδώ, γιατί δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου και καθόλου κουλτουριάρης. Απλός θεατής σινεμά...
