Ευτυχώς βρέθηκε ένας αρματάς, ο Αλεξ για να δώσει στο κιτ της Eduard το χαρακτηρισμό που του αξίζει ! (παλτό). Το ίδιο θα πρόσθετα και για τα κιτ του Bf-110.
Από τότε που κυκλοφόρησαν τα Fw-190 και Bf-110 της Eduard έχω βαρεθεί να διαβάζω τόσο στο διαδίκτυο όσο και σε περιοδικά για το πόσο "τέλεια" μοντέλα είναι! Καλά αυτοί που τα γράφουν δεν έχουν φτιάξει άλλα κιτ να δουν πως μπορεί να είναι το τέλειο;
Νομίζω ότι όταν η Eduard αποφάσισε να κυκλοφορήσει αυτά τα κιτ έβαλε πολύ ψηλά τον πήχυ θέλοντας να προσφέρει μεγάλη ποσότητα λεπτομέρειας φτιάχνοντας θεωρητικά τα "τέλεια" κιτ. Εκεί που σκόνταψε όμως είναι στην χαμηλή τεχνολογία καλουπιών που από ότι φαίνεται χρησιμοποιεί με αποτέλεσμα πολλά προβλήματα:
- κακή ευθηγράμηση των δύο μισών των καλουπιών, αυτό φαίνεται περισσότερο σε πολλά μικρά κομμάτια.
-"ρηχή" ανάγλυφη λεπτομέρεια, κυρίως στο κοκπιτ. Ξέρω ότι πολλοί θεωρείτε το κοκπιτ του Bf-110 εξαιρετικό αλλά μόνο ως αριθμός κομματιών εντυπωσιάζει, από ποιότητα....
-σχεδόν πουθενά δεν υπάρχουν ορθές γωνίες στα κομμάτια. Πχ. τα κομμάτια του πανελ με τους ασύρματους έχουν τραπεζοειδή αντί για ορθογωνική διατομή, λόγω χαμηλής ποιότητας καλουπιών.
-σε βασικά κομμάτια η εφαρμογή είναι κάκιστη, πχ ατρακτίδια κινητήρων στο Bf-110.
-ρηχή εξωτερική γράμμωση παρά τα εντυπωσιακά πριτσίνια.
Αν κάποιος νομίζει ότι αυτά είναι ψιλά γράμματα ή υπερβολές και έτσι είναι και άλλα κιτ θα αναφέρω μερικά που θεωρώ (πολύ) καλύτερα και ας είναι (μερικά) κιτ δεκαετίας πριν :
-RF-4Ε Revell 1/72, εκπληκτική γράμμωση σε τσάμπα τιμή! εφαρμογή ίσως καλύτερη και από Tamiya
-TBM Avenger και B-25 της Accurate Miniatures ή πλέον από την Italeri, 1/48. Δύο από τα καλύτερα μοντέλα που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Συγκρίνετε την κοφτή τους λεπτομέρεια και την γράμμωση με αυτή των κιτ της Eduard.
-Ki-100 Hasegawa 1/48. εξαιρετικά φίνα γράμμωση. Βέβαια ίσως αυτό δεν αρέσει σε όσους αρέσκονται στα πολλά wash και στις σκιάσεις.
-Ta-152 H-1 Trimaster/Dragon 1/48. Μπορεί ή εφαρμογή να είναι άστα να πάνε αλλά ο κινητήρας Jumo-213 που δίνει είναι ένα έργο τέχνης, άμεσα συγκρίσιμος με τον αντίστοιχο ρητινένιο της Aires. Καμία σύγκριση βέβαια σε επίπεδο λεπτομέρειας με τον κινητήρα που δίνει η Eduard στο Fw-190 και ας είναι το κιτ της Trimaster/Dragon σχεδόν δεκαπέντε χρόνια πριν.
Τα κιτ που ανέφερα σε καμία περίπτωση δεν είναι πιο ακριβά από τα κιτ της Eduard. Αυτό το λέω επειδή ένα επιχείρημα που ακούω συχνά είναι ότι αν τα κιτ της Eduard είχαν "ιαπωνική" ποιότητα θα ήταν πολύ πιο ακριβά. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει (δείτε τιμες Eduard/Tamiya/Hasegawa για το Fw-190 ).
Αν η Eduard θέλει να είναι ανάμεσα στους μεγάλους του χώρου θα πρέπει να προσφέρει και αντίστοιχη ποιότητα, όχι επιπέδου "limited run kits".
