Λοιπόοοοοον.....
Είμαστε μάλλον στο τελευταίο post με το μοντέλο under construction.
Σας το δείχνω, επειδή έχω διασκεδάσει πολύ βρωμίζοντάς το και επειδή αποφάσισα ότι πλέον δεν πρόκειται να του κάνω καμμία επιδιόρθωση. Ό,τι βγει, βγήκε...
Το αεροπλάνο καθεαυτό έχει τελειώσει. Μένει μόνο να τοποθετήσω τους τροχούς που στεγνώνουν, το αερόφρενο και το άγκιστρο ανάσχεσης.
Τα όπλα είπαμε, στεγνώνουν και θα βαφτούν οσονούπω.
Τα κατάφερα και το ξέκανα στι μπίχλα πάντως...
Παρόλο που ο Γιάννης επέμενε να το κάνω με λάδια, αφενός δεν πρόλαβα να διαβάσω το μήνυμά του (Γιάννη, sorry

) και αφετέρου δεν επρόκειτο να αρχίσω πάλι τα βερνίκια, αφού είχα ήδη ψεκάσει το ματ enamel. Οπότε έπαιξα μπάλα με σκόνες και παστέλ. Συνδυασμός weathering master set της Tamiya λοιπόν σε αποχρώσεις soot και oil stain, όπως και burnt blue για τα ακροφύσια (μη μας ακούσει ο Λαζόπουλος για τα ακροφύσια, τη βάψαμε), άπλωμα με πινέλο ή το βουρτσάκι της tamiya, όπου ήθελα πιο "βαρύ" εφέ, σκούπισμα με χαρτάκι προς τη φορά της κίνησης του α/φ και voila...
Αν κάποιος από εσάς υποψιαστεί ότι υπερέβαλα λίγο στις αντιολισθητικές λωρίδες εκατέρωθεν του cockpit πάνω απ' τις εισαγωγές για κάποιο "λόγο", έχει απόλυτο δίκιο...

Η μία από τις δύο χαλκομανίες προφανώς δεν είχε κολλήσει καλά (

) και το πινέλο την έσπασε (ναι, έγινε και αυτό, το πινέλο με τη σκόνη έσπασε τη χαλκομανία που βρισκόταν "σφραγισμένη" υποτίθεται κάτω από 2 χέρια βερνίκι, τέλος πάντων, είπαμε δεν θα εκνευριστώ) και έφυγε ολόκληρο κομμάτι. Από πολύ κοντά φαίνεται, καθώς κάνει "σκαλοπάτι" ίσο με το πάχος της χαλκομανίας... Τέλος πάντων...
Πληροφοριακά, το flash κάνει τις βρωμιές να φαίνονται πολύ πιο έντονα απ' ότι είναι στην πραγματικότητα και βαριέμαι να παίξω με την έκθεση τώρα. Μια και καλή στο τέλος, θα το δείτε με φυσικό φωτισμό, για να έχετε πλήρη εικόνα.
Να εκμυστηρευτώ ακόμα κάτι;

Οι μικρές θυρίδες του Σ/Π που βρίσκονται κολλημένες στα εξωτερικά τοιχώματα των εισαγωγών, είναι ανάποδα, αριστερά-δεξιά δηλαδή. Ο λόγος είναι ότι είχα βάψει λάθος τα κόκκινα σημεία και αν τις έβαζα σωστά θα έπρεπε να βάψω και την 4η ακμή (που την είχα αφήσει άβαφτη για να τα πιάνω, αφού δεν θα φαινόταν) και βαριόμουν τρελά!!!
Επίσης, στο ένα από τα δύο κύρια σκέλη έχει σπάσει το πιπιρδελάκι που μπαίνει στην τρυπούλα για να κρατάει καλά όταν τοποθετείται, ξέρετε... Ελπίζω να μη μου μείνει κουτσός ο γάτος μου.

Ήταν ατύχημαααα!!!

Α, πρέπει να βάψω και το κάλυμμα της μπουκάλας του ρινιαίου σκέλους με το 127 και τον pitot με κάποιο μεταλλικό. Αυτά το 'χω ξεχάσει, θα γίνουν.
Σας χαιρετώ όλους!

(Πάμε γερά για το τέλοοοοος)
(Γιάννη, τα close-ups είναι για να δεις τι αποτέλεσμα έδωσε το burnt-blue της tamiya... Δεν είναι και πολύ καλό, αλλά εντάξει... βλέπεται κάπως. )

(Αν εξαιρέσουμε τα προβληματάκια που έχει, θα έλεγα ότι μου αρέσει... Να το δω και φορτωμένο και θα αποφασίσω στο τέλος αν θα το κρατήσω ή αν θα το χαρίσω πουθενά...

)