Ελάχιστα αεροπλάνα,πολιτικά ή στρατιωτικά,που "πιάστηκαν" στα νύχια των πολιτικών κατάφεραν να εξελιχθούν πέρα από το στάδιο του πρωτοτύπου.Ένα από αυτά που κατάφεραν να γλυτώσουν είναι καί το Β1Β που σήμερα αποτελεί την ραχοκοκαλιά του στόλου στρατηγικών βομβαρδιστικών της U.S.A.F.
Πίσω στο 1974 η ώρα της αντικατάστασης του ήδη γηρασμένου Β52 είχε ήδη φτάσει.Υπερηχητικό,με ικανότητα να βάλει κατά στόχων σε οποιοδήποτε σημείο της γης σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες καί μάλιστα με εκπληκτική ακρίβεια το Β1Β έπαιρνε το βάπτισμα του αέρος.Τετρακινητήριο,με τετραμελές πλήρωμα,με δυνατότητα χρήσης οποιουδήποτε όπλου είχε τότε στο οπλοστάσιό της η U.S.A.F. αλλά καί με τεράστιο κόστος σχεδιασμού καί παραγωγής,δεν άργησε να γίνει το "αγαπημένο θέμα" των μέσων μαζικής ενημέρωσης.Ο θόρυβος γύρω από αυτό το αεροπλάνο καταλάγιασε το 1993 όταν εμφανίστηκε ο............αντικαταστάτης του.Το Β2.
Θα μπορούσαμε να γράψουμε σελίδες επί σελίδων γιά το αεροπλάνο αυτό,γιά τα ρεκόρ του,τις δυνατότητές του κλπ.Δεν είμαι όμως ο ειδικότερος...............
Θα γράψω μόνο γιά το όνομά του...............Η επίσημη απόφαση ήταν να ονομαστεί το αεροπλάνο lancer (λογχοφόρος ιππότης).Ένδοξο,άκρως πολεμικό καί "πιασάρικο" όνομα.Όμως κανείς δεν το συμπάθησε (εκτός ίσως από τους..........χαρτογιακάδες του πενταγώνου) οπότε πήγε...............άψαλτο.
Πληρώματα καί τεχνικοί είχαν ήδη αποφασίσει.B-one στα χαρτιά,αλλά στην στρατιωτική αργκό "bone" με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει.....
Ας αφήσουμε λοιπόν την ιστορία καί ας πάμε στο...............
Μοντέλο Το μοντέλο είναι της PANDA MODELS στην κλίμακα 1/144 (Αφιερωμένο στον φίλο μου Στέλιο LIVERPOOL
) καί αγοράστηκε προ ενός έτους από τα HANNANTS αντί του ποσού των 7 λιρών Αγγλίας.
Το μέγεθός του είναι ανάλογο με ένα F4 στην 1/72,με χαραγμένη γράμμωση καί μάλιστα σχεδόν σωστή,ένα υποτυπώδες κόκπιτ που όμως φαίνεται ελάχιστα καί δυνατότητα να μείνουν ανοικτές οι δύο μπροστινές θύρες των διαμερισμάτων των όπλων,καθώς καί η δυνατότητα να μείνει ανοιχτή στην θέση "κάτω" η σκάλα επιβίβασης του πληρώματος στην κοιλιά της ατράκτου.Τα δύο κύρια κομμάτια της ατράκτου δίνονται πάνω-κατω,ενώ ο μηχανισμός κίνησης των πτερύγων του μοντέλου κρίθηκε "μάλλον ασταθής" κι έτσι προτίμησα να κολήσω τις πτέρυγες στην θέση "πίσω". Η εφαρμογή χωρίς να είναι κακή,δεν αποτελεί καί παράδειγμα προς μίμηση καί το μεγαλύτερο πρόβλημα εστιάζεται στην περιοχή της ουράς.Τα διαφανή κομμάτια είναι ελάχιστα καί ικανοποιητικά σε διάυγεια.Γιά τις χαλκομανίες...........επιφυλλάσομαι.
Η συναρμολόγηση σχεδόν ολοκληρώθηκε.Στόκος,τρίψιμο,βάψιμο των στοκαρισμένων σημείων,πάλι στόκος καί πάλι τρίψιμο.Καί μ΄αυτά τα συνηθισμένα,βαρετά των............αεροπλανάδων έφτασα εδώ............
Θυρίδες καί χώρος αποθήκευσης οπλισμού,φωλέες συστήματος προσγείωσης (αρκετά ρηχές) καί τα κύρια σκέλη (σε δύο κομμάτια το καθένα) που δείχνουν στιβαρά καί πολύ καλά γιά την κλίμακα.Συγκρίνετε το μέγεθός τους με το κουτάκι χρώματος της humbrol.
Τέλος,έτσι γιά..........επιδόρπιο,ένας πύραυλος "cruise"
ενώ στο βάθoς βλέπετε το κόκπιτ του ελικοπτέρου comanche που φτιάχνει ο Χρήστος.Θα αναφερθούμε σ΄ αυτό σε άλλο θέμα..........
Φυσικά...............συνεχίζεται............ΕΔΩ.
