Κατόπιν αυστηρών διαταγών του Σκόμπυ και επειδή είχε γίνει συνεννόηση με Γερ. αξιωματικούς ( για να κηρυχθεί η Αθήνα ανοχύρωτη πόλη) διατάσσεται ο ΕΛΑΣ να μην προβεί σε καμμία ενέργεια κατά την αποχώρηση των Γ. Από την Αθήνα.
Εκτός Αθηνών οι Γ. αντιμετωπίζουν τον εφιάλτη ! ( " Από την Βιέννη στα Καλάβρυτα. Τα αιματηρά ίχνη της 117ης μεραρχίας καταδρομών στη Σερβία και στην Ελλάδα." Χέρμαν Φρανκ Μάγερ. Εστία 2003.).
Η 1η μεραρχία του ΕΛΑΣ, υπό τον απότακτο του ΄35 σχη Μουστεράκη, δεν πήρε μέρος στην απελευθέρωση της Αθήνας. Δίπλα στην Αθήνα υπήρχε η ΧΙΙΙη ( 42ο, 36ο και 52ο συντάγματα και αργότερα, στα Δεκεμβριανά, τμήματα του 54ου από Βόλο) και η ΙΙα ( 2ο, 34ο και 7ο( Ευβοίας) συντάγματα).
Η 1η Θεσσαλίας είχε τα 4ο, 5ο και 1/38 συντάγματα με σύνολο 9.000 αντάρτες. Κανένα τμήμα της 1ης δεν πήρε μέρος στα Δεκεμβριανά. ΄Εφτασε μόνο το 6ο σύνταγμα Κορίνθου και άλλα μικρά τμήματα της ΙΙΙης Πελοποννήσου.
Από τον ΕΛΑΣ του βουνού έγινε δεκτή μόνο μία διμοιρία στην Αθήνα. Είναι αυτή που φαίνεται να αποδίδει τιμές στον λόφο της Ακροπόλεως κατά την έπαρση της ελληνικής σημαίας από τον Παπανδρέου στις 18 Οκτωβρίου 1944 ( 6 ημέρες μετά την απελευθέρωση των Αθηνών).
Δεν αποκλείω την παρουσία του οχήματος της 1ης ΜΠ στο διάστημα από τον Οκτώβριο ως τα Δεκεμβριανά στην Αθήνα, αλλά δεν υπήρχε στις 12 Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με τον μόνιμο αξιωματικό ( και διωχθέντα αργότερα φυσικά) Φοίβο Γρηγοριάδη τα 2 AB 41 Autoblinda του ΕΛΑΣ στην Αθήνα ήταν λάφυρα από την παράδοση του τάγματος Ασφαλείας του Τολιόπουλου στο Αγρίνιο. ΄Ηταν γερμανικά λάφυρα των Γ. από την παράδοση των Ιταλών το ΄43, που μετά τα παραχώρησαν στους ταγματασφαλίτες
Ο ΕΛΑΣ το φθινόπωρο του ΄43 δεν πήρε λάφυρα βαρέα όπλα από τους Ιταλούς. Η μεραρχία Πινερόλο αποχώρησε με το όλο πυροβολικό της μεν, αλλά στις πρώτες γερμανικές κρούσεις οι πυροβολητές το έβαλαν στα πόδια.
Αναφέρεται από τον Γρηγοριάδη ότι στις 18 Σπτεμβρίου 1943, κοντά στην Καρδίτσα, οι Γ. χτύπησαν πεδινή ιταλική πυροβολαρχία. Οι Ιταλοί το έσκασαν και τα πυροβόλα τα ανέλαβε ο μόνιμος λοχαγός πεζικού Γρηγόρης Γερούκης μαζί με λίγους αντάρτες πυροβολητές του Αλβανικού. Επειδή τα πεδινά πυροβόλα ΔΕΝ μπορούσαν να μεταφερθούν στα βουνά έπρεπε να εγκαταλειφθούν. Ο Γερούκης εξάντλησε τις οβίδες των πυροβόλων επάνω στους Γ. αφαίρεσε τα κλείστρα και τις διόπτρες και μετά αποχώρησε.
Ο ΄Αγγλος σύνδεσμος μετέδωσε για τον Γερούκη ότι: "... τρέφει πυκνόν γένειον και τυγχάνει άριστος πυροβολητής..."
Η ανωτέρω φώτο από το εξαίρετο ΑΣΚΙ δείχνει ένα Bren Carrier στα Ιωάννινα, λάφυρο από τον ΕΔΕΣ, μετά την κατάληψη της πόλεως από τον ΕΛΑΣ στις 27 ή 28 Δεκεμβρίου 1944. Λάφυρο από τους ΄Αγγλους το ΄41. Χρησιμοποιήθηκε από τους Ιταλούς ή Γερ. κατά την Κατοχή. Πιθανόν λάφυρο του ΕΔΕΣ κατά την αποχώρηση των Γ. από την Πίνδο. Κατέληξε στον ΕΛΑΣ και μετά την Βάρκιζα μάλλον επέστρεψε στους πρώτους ιδιοκτήτες. Κάπου ανάμεσα Οκτώβριο και Δεκέμβριο ΄44 βάφτηκε μάλλον πράσινο από τον ΕΔΕΣ.
