
Διονύση σ'ευχαριστώ, Θα δούμε πώς θα καταλήξει κούκλα; ή πανούκλα;
Το Σ/Κ, παραδόξως, προχώρησε αρκετά το μοντέλο. Πρώτα απ'όλα αυξάνοντας το ρίσκο της εφαρμογής έσφαξα τις εξαγωγές για να προσαρμόσω τις μεταλλικές της eduard. Η εφαρμογή τους δέν είναι καλή περιμετρικά και θα χρειαστεί αρκετός εποξικός στα σημεία εφαρμογής τους με την άτρακτο. Είναι πολύ καλύτερα όμως απο τις πλαστικές γιατί γλυτώνω το στοκάρισμα-τρίψιμο σε δυσπρόσιτα σημεία. Επίσης έκλεισα μία υποτυπώδη εξαγωγή που έδινε στο αριστερό κομμάτι της ατράκτου σε λάθος σημείο και την άνοιξα στο σωστό. Η ίδια η εξαγωγή κατασκευάστηκε απο σωληνάκι πλαστικού που λέπτυνα με τρίψιμο.

Ενώ πάνω σε μία κρίση αλήθοφάνειας-υπερβολής-βλακείας άνοιξα και μία μικρή τρύπα-εισαγωγή; στην κορυφή του ουραίου, ενώ έφτιαξα απο πλαστικό και τον ουραίο αισθητήρα του RWR.

Κάπου εδώ νομίζω οτι ολοκληρώθηκε το κεφάλαιο εσωτερικό-άτρακτος. Αφού απόλαυσα

live το εσωτερικό για τελευταία φορά, και σιγουρεύτηκα οτι ΔΕΝ έχω ξεχάσει τίποτα έξω, αποφάσισα να προχωρήσω στο κλείσιμο της ατράκτου. Χρησιμοποίησα για πρώτη φορά την plastic magic της deluxe, μετά απο παρεναίσεις φίλων για την ταχύτητα της, την δύναμή της, και την καθαρή κόλληση που δίνει. Για την αντοχή της στο χρόνο θα σας πώ σε μερικά χρόνια


Η κόλλα είναι πραγματικά γρήγορη, και δίνει καθαρή επιφάνεια χωρίς χείλος απο λυωμένο πλαστκό. Κολλούσα τμηματικά, εξασφαλίζοντας έτσι την καλύτερη δυνατή εφαρμογή χωρίς σκαλοπάτια. Το αποτέλεσμα βγήκε καλό, με λίγα σκαλοπάτια στο κάτω τμήμα της ατράκτου εκεί που θα μπεί το ραντάρ. Η αντοχή της κόλλησης στο χρόνο με τρομάζει μόνο..... Θα δείξει. Επίσης ανοιξα δύο τρύπες-εξαγωγές που βρίσκονται δεξιά και αριστερά μπροστά απο το στροφείο και δοκίμασα την εφαρμογή του RWR. Κάποια p.e. δέν άντεξαν στα πιασίματα και ξεκόλλησαν, μικρό το κακό αλλά διπλή δουλειά...

Το μοντέλο αποθηκεύεται για να δέσουν οι κολλήσεις και...
Συνεχίζεται..