Τα βρήκα πριν από λίγο καταχωνιασμένα σε μία κούτα και ειλικρινά συγκινήθηκα...
Καλοκαίρι, διακοπές με τον παππού και τη γιαγιά στη Σαλαμίνα, κάπου μεταξύ 3ης και 6ης δημοτικού. Ο παππούς παλαιώς αρχών, τα συναρμολογούμενα τα θεωρούσε παιδιαρίσματα. Ξεκινώντας από Αθήνα είχα μαζύ μου κάποια μοντέλα άφιαχτα καβάντζα αλλά τότε από το πρωί μέχρι το βράδυ τέλειωνε ακόμα και το πιο δύσκολο μοντέλο, οπότε με 1.5 μέχρι και 2 μήνες παραμονή στη Σαλαμίνα, ξέμενα γρήγορα. Για αγορά νέων ούτε λόγος, είπαμε, ο παππούς ήταν κέρβερος, δεν καταλάβαινε τίποτα, έπρεπε να φτάσω γυμνάσιο για να την πάω την κόντρα. Αλλά εγώ έπρεπε κάτι να φιάχνω... και βρήκα τη λύση. Μπόλικη UHU, ψαλίδι χειροτεχνίας από το σχολείο, χάρακας, μολύβι και άδεια κουτιά απορρυπαντικών, ειδικά αυτά του Tide ήταν τα καλύτερα. Και ιδού με τι κατέληγα:
Σχεδίαση πάνω στο χαρτόνι, κόψιμο, κόλλημα και έτοιμα! Στη διαδικασία κατασκευής έμπαιναν ενίοτε και οδοντογλυφίδες, το παρακάτω ήταν deluxe μοντέλο είχε και πίσω πολυβολητή.
Ακόμα και σε αρκετά μικρά μεγέθη κάτι κατάφερνα...
...και μάλιστα μιας και είχα μοντελιστικά χρώματα κάποια εξ αυτών βάφτηκαν. Φυσικά χρώματα Airfix, για όσους θυμούνται υπήρχε ένα πράσινο (Μ3 το σημερινό Humbrol 30) το οποίο χρησιμοποιούσα σχεδόν παντού. Το παρακάτω "μοντέλο" στο κάτω μέρος έχει και τα ψυγεία, προχωρημένη σχεδίαση!
Κάποια στιγμή έφιαξα και jet και ένα εξ αυτών όχι μόνο βάφτηκε αλλά απέκτησε και σήματα!!!
Και το πιο μεγάλο που είχα φιάξει ήταν ένα 4κινητήριο για το οποίο ήμουν πολύ περήφανος.
Φυσικά δεν έμεινα μόνο στα αεροπλάνα, υπήρξαν και αεροπλανοφόρα, ειδικά στο συγκεκριμένο το "κήτος" από ότι μπορώ να διακρίνω πρέπει να έχει φιαχτεί από το χαρτόνι του κουτιού του Moskva της Airfix.
Ετσι πρέπει να φιάχτηκαν του λάχιστον 70-80 "μοντέλα", μέσα σε αυτά δε υπήρχαν διπλάνα και τριπλάνα. Απορώ πως τα συγκεκριμένα διασώθηκαν, με γύρισαν πάντως πολύ πολύ πίσω.
Συγγνώμη αν σας ζάλισα...
