Το πρόσφατο Northrop P-61A Black Widow της GWH στην 1/48 είναι ακόμα καλύτερο από την αρχική έκδοση χάρη στις διορθώσεις που έκαναν και την προσθήκη της ημιδιαφανής μύτης και του πύργου για την ράχη της ατράκτου.
Great Wall Hobbies GW4806
Northrop P-61A Black Widow-Glass Nose 1/48
In box review
Περιεχόμενα και υλικά: 180 κομμάτια χρώματος γκρι ανοικτού, 12 κομμάτια σε διαφανές πλαστικό, ένα πλαίσιο με φωτοχαραγμένα κομμάτια, πλαίσια χαλκομανιών με επιλογές για 2 αεροσκάφη.
Πλεονεκτήματα: Περιλαμβάνονται διορθώσεις για λάθη που παρατηρήθηκαν στην πρώτη έκδοση του κιτ, πολύ καλή λεπτομέρεια για ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα σε κατασκευή «από το κουτί» χωρίς την χρήση βελτιωτικών, ξεχωριστές επιφάνειες ελέγχου, πολύ καλή εγχάρακτη γράμμωση, διαυγή και εξαιρετικής λεπτομέρειας διαφανή μέρη, φωτοχαραγμένα κομμάτια για περισσότερη λεπτομέρεια σε ορισμένα σημεία.
Μειονεκτήματα: Οι έλικες με τα spinners δίνονται σε ένα κομμάτι το οποίο χάνει σε λεπτομέρεια με αυτόν τον τρόπο και θα δυσκολέψει και το βάψιμο.
Ιστορικά στοιχεία για το αεροσκάφος
Έχοντας δανειστεί το όνομά του από την γνωστή αράχνη «μαύρη χήρα», το P-61 ήταν το πρώτο αμερικανικό αεροσκάφος που σχεδιάστηκε για ρόλο νυχτερινής αναχαίτισης και επίσης το πρώτο που έφερε radar στη μύτη του αεροσκάφους.
Ήταν ένα ολομεταλλικό, δικηνητήριο αεροσκάφος με διπλή ουρά, την οποία σχημάτιζαν τα ατρακτίδια των κινητήρων, εκτεινόμενα προς τα πίσω. Οι πρώτες πτητικές δοκιμές έγιναν τον Μάιο του 1942 ενώ το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής βγήκε από το εργοστάσιο τον Οκτώβριο του 1944.
Έδρασε επιτυχώς σε διάφορα μέτωπα (Ευρώπη, Ειρηνικός, Κίνα-Βιρμανία-Ινδία, Μεσόγειος). Μάλιστα, κατέχει (ανεπίσημα) τον τίτλο της τελευταίας συμμαχικής εναέριας νίκης (το αεροσκάφος P-61B “Lady In the Dark”) στις 14/08/1945, πριν την παράδοση της Ιαπωνίας. Μετά τον πόλεμο, έδρασε ως μακράς εμβέλειας, παντός καιρού αναχαιτιστικό έως το 1950. Αποσύρθηκε επίσημα το 1954.
Έφερε τριμελές πλήρωμα και ο βασικός του οπλισμός αποτελούνταν από 4 πολυβόλα των 20mm στην κάτω πλευρά της ατράκτου και 4 ακόμη πολυβόλα των .50 ιντσών σε έναν τηλεκατευθυνόμενο πύργο στην επάνω πλευρά της πτέρυγας (σε κάποια αεροσκάφη δεν είχε τοποθετηθεί πύργος). Κάποια tests που έγιναν αργότερα έδειξαν αρκετά προβλήματα στα θέματα κίνησης του πύργου και στόχευσης των πολυβόλων του. Μπορούσε επίσης σε κάποιες εκδόσεις να δεχτεί 4 βόμβες των 1.600 λιβρών ή 6 ρουκέτες των 5 ιντσών στα φτερά ενώ μερικά αεροσκάφη μπορούσαν να φέρουν και μια βόμβα των 1.000 λιβρών στο κάτω μέρος της ατράκτου. Επίσης κάποια αεροσκάφη τροποποιήθηκαν ώστε να δέχονται και εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου προκειμένου να αυξηθεί η εμβέλειά τους.
Το radar του P-61 (SCR-720) ήταν τοποθετημένο στην μύτη του αεροσκάφους και είχε εμβέλεια περίπου 5 μιλίων.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π., το P-61 αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματικό εναντίον των γερμανικών αεροσκαφών, με εξαίρεση τα τελευταίας τότε γενιάς και καινοτόμα Me-262 ή Me-163. Οι τροποποιήσεις που απαιτήθηκαν για να μπορεί να φέρει βόμβες για ρόλους βομβαρδισμού ή εξωτερικές δεξαμενές για μεγαλύτερη εμβέλεια, έγιναν πολύ αργά για να έχουν σοβαρή επίδραση στην εξέλιξη του Πολέμου στην Ευρώπη. Επίσης, στο θέατρο του Ειρηνικού, το αεροσκάφος συνάντησε ελάχιστα ιαπωνικά αεροσκάφη, έναντι των οποίων βέβαια υπερτερούσε αλλά λόγω του μικρού αριθμού αντιπάλων δεν έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στην έκβαση του Πολέμου εκεί. Μεταπολεμικά, χρησιμοποιήθηκε σε διάφορους ρόλους, κυρίως έως την στιγμή που κατάφερε να βγει από την παραγωγή ένα αξιόπιστο jet νυχτερινό και παντός καιρού αεροσκάφος.
Το κιτ
Η Great Wall Hobby κυκλοφόρησε το πρώτο της κιτ για το P-61 το καλοκαίρι του 2011 και αφορούσε την αρχική έκδοση P-61A. Το κιτ έγινε δεκτό από την αγορά με εγκωμιαστικά σχόλια για την πολύ καλή και καθαρή εξωτερική και εσωτερική του λεπτομέρεια.
Παρ’ όλα αυτά είχε και κάποια λάθη για οποία ασκήθηκε κριτική και η εταιρεία προσπάθησε να τα διορθώσει σε αυτή την έκδοσή της.
Κατά τα λοιπά, η ουσιαστική διαφορά μεταξύ αυτής και της πρώτης έκδοσης είναι ένας εξαιρετικός πύργος για την ράχη της ατράκτου, με 4 πολυβόλα των .50 και κομμάτια για τον τηλεχειρισμό τους από πολυβολητή, καθώς επίσης και η ημιδιαφανής μύτη του αεροσκάφους, η οποία είναι άψογα συσκευασμένη σε δική της συσκευασία όπως θα δείτε και σε μια από τις φωτογραφίες.
Η λεπτομέρεια στο εσωτερικό της ατράκτου είναι πολύ καλή, με εξαιρετικές δομικές λεπτομέρειες στο πάτωμα, ενώ δίνονται και ζώνες από P/E για τα καθίσματα. Ο πίνακας οργάνων είναι σε πλαστικό με υπερυψωμένη λεπτομέρεια για τα όργανα και τους διακόπτες ενώ δίνονται τα όργανα ξεχωριστά σε χαλκομανία, οπότε με ένα καλό βάψιμο θα δείξει εξαιρετικά καθώς ξεφεύγει από τη «επίπεδη λεπτομέρεια» των φωτοχαραγμένων. Σε χαλκομανίες επίσης, δίνονται και κάποια placards για το πιλοτήριο.
Επίσης, σε ξεχωριστά κομμάτια δίνονται οι θύρες εισόδου του πληρώματος με τις σκάλες τους και μπορούν να τοποθετηθούν ανοικτές ή κλειστές.
Τα διαφανή μέρη είναι πράγματι εντυπωσιακά και χάρμα ειδέσθαι, με εξαιρετική διαύγεια και λεπτομερή χάραξη για τον σκελετό τους. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, η ημιδιαφανής μύτη δίνεται ξεχωριστά σε δική της συσκευασία για να προστατευθεί και είναι και αυτή εξαιρετικά λεπτομερής. Δίνονται μάσκες βινυλίου για τα διαφανή κομμάτια, οι οποίες προσωπικά δεν με ενθουσιάζουν καθώς είναι δεν μπορούν εύκολα να ακολουθήσουν καμπύλες και θα προτιμούσα μάσκες από kabuki tape. Πάντως, με την ημιδιαφανή μύτη, ο μοντελιστής θα πρέπει να σκεφτεί διεξοδικά που θα τοποθετήσει το βάρος που απαιτείται για να μην κάθεται το μοντέλο στην ουρά του.
Ο χώρος των πολυβόλων δίνεται με αρκετή λεπτομέρεια και δίνεται η δυνατότητα να φαίνεται εάν κολληθούν σε ανοικτή θέση οι αντίστοιχες θυρίδες προσιτότητας που δίνονται ξεχωριστά. Στην περίπτωση αυτή ίσως χρειαστεί η προσθήκη λίγης ακόμη λεπτομέρειας από τον μοντελιστή.
Το radar που θα φαίνεται κάπως από την ημιαδιαφανή μύτη, δίνεται σε 9 κομμάτια και εκ πρώτης όψεως δείχνει αρκετά καλό.
Η εξωτερική λεπτομέρεια είναι εξαιρετική με φίνα γράμμωση ενώ τα υφασμάτινα κομμάτια είναι αρκετά καλά, ενώ στα κυρίως φτερά όπως και στο πίσω φτερό υπάρχουν εσωτερικά ενισχύσεις.
Τα αερόφρενα είναι από φωτοχαραγμένα κομμάτια και μπορούν να κολληθούν ανοικτά ή κλειστά ενώ και τα flaps δίνονται σε ξεχωριστά κομμάτια και μπορούν να κολληθούν σε διάφορες θέσεις.
Οι κινητήρες έχουν αρκετά καλή λεπτομέρεια ενώ υπάρχουν δύο επιλογές για τα cowling flaps (ανοικτά ή κλειστά). Ένα θέμα που είχε σχολιατεί αρνητικά στην προηγούμενη έκδοση, ήταν το μικρό άνοιγμα στα cowlings των κινητήρων και η εταιρεία το έχει βελτιώσει σε αυτή την έκδοση με μεγαλύτερο άνοιγμα. Επίσης, δίνονται κάποια επιπλέον κομμάτια για τους κινητήρες καθώς και Π/Ε σίτα για το κάτω μέρος και πίσω από τα cowlings.
Το σχήμα των ελίκων φαίνεται εκ πρώτης όψεως να έχει διορθωθεί, παρ’ όλα αυτά οι έλικες δίνονται σε ένα κομμάτι μαζί με τα spinners, αφαιρώντας βαθμούς από λεπτομέρεια και αληθοφάνεια και προσθέτοντας βαθμούς δυσκολίας για το βάψιμο.
Οι φωλέες του συστήματος προσγείωσης δείχνουν αρκετά λεπτομερείς ενώ οι κυρίως τροχοί έχουν παραχθεί σε λίγο «καθισμένη» θέση για μεγαλύτερη αληθοφάνεια. Ίσως χρειαστεί, αυτό το «κάθισμα» να γίνει και στον μπροστινό τροχό, όπου απουσιάζει.
Οι χαλκομανίες έχουν εξαιρετική εκτύπωση και φαίνονται λεπτές και δίνονται επιλογές για δύο αεροσκάφη, το “Moonhappy” όπως ήταν το 1944 στη Saipan, με olive drab καμουφλάζ και το “The Virgin Widow” τον Δεκέμβριο 1944 στη Saipan με μαύρο καμουφλάζ. Το φινίρισμά τους είναι matt.
Συμπερασματικά
Πρόκειται για μια εξαιρετική κυκλοφορία, με πολύ καλά αποτυπωμένη ποιοτική και ποσοτική λεπτομέρεια και μπορεί κάποιος να κατασκευάσει ένα πολύ καλό μοντέλο, κατευθείαν από το κουτί και χωρίς τη χρήση των βελτιωτικών.
Η Great Wall Hobbies φαίνεται ότι είναι μια εταιρεία που «ακούει», καθώς σε αυτή της την κυκλοφορία έχει διορθώσει τα λάθη που βρέθηκαν στην προηγούμενη έκδοση, διατηρώντας υψηλά standards ποιότητας.
Συνιστάται ανεπιφύλακτα.
