Κατασκευή SH-60B HSL-49 ‘SCORPIONS’ 1/48

Παρά τα προβλήματα εφαρμογής, με αρκετή υπομονή και επιμονή, το κιτ της Revell, SH-60B Seahawk στην 1/48, παίρνει ζωή και μεταμορφώνεται σε ένα απο τα καλύτερα ναυτικά ελικόπτερα!

Aλέξανδρος Μαρίνος
SH-60B HSL-49 ‘SCORPIONS’ 1/48
Revell 04640
Κατασκευή

Εισαγωγή - Γενικά χαρακτηριστικά

Tο Sikorsky SH-60/MH-60 Seahawk είναι ένα δικινητήριο, πολλαπλών αποστολών ελικόπτερο του Αμερικάνικου Ναυτικού, βασισμένο στο UH-60 Black Hawk και μέλος της οικογενείας Sikorsky S-70 . Η κυριότερη διαφορά του σε σχέση με το UH-60 του Αμερικάνικου Στρατού, είναι η αρθρωτή του ‘ουρά’, που μειώνει αισθητά το μήκος του πάνω στα πλοία απο όπου επιχειρεί.

Το Αμερικάνικο ναυτικό χρησιμοποιεί τους τύπους SH-60B, SH-60F, HH-60H, MH-60R, and MH-60S. Ικανό να επιχειρήσει πάνω σε οποιαδήποτε φρεγάτα, αντιτορπιλικό, αποβατικό ή αεροπλανοφόρο για ανθυποβρυχιακές κυρίως αποστολές (ASW), αποστολές έρευνας στόχων επιφανείας (ASUW), κάθετου ανεφοδιασμού (VERTREP), έρευνας και διάσωσης (SAR) και αεροδιακομιδές (MEDEVAC).

Φέρει πλήθος αισθητήρων όπως MAD (Magnetic Anomaly Detector, ηχοσημαντήρες (sonobuoys), APS-124 search radar, FLIR, και ALQ-142 ESM σύστημα. Όσον αφορά τον οπλισμό, τορπίλες Mk 46, Mk 50, Mk 54, πύραυλο AGM-114 Hellfire και ένα πυροβόλο (πόρτα καμπίνας) M60D/M240 7.62 mm (0.30 in) ή GAU-16 .50 in (12.7 mm).

Το standard πλήρωμα ενός SH-60B είναι 3 άτομα, κυβερνήτης-συγκυβερνήτης/ ATO (Airborne Tactical Officer)-ASO (Acoustic sensor operator).

Το κιτ

Το συγκεκριμένο κιτ της Revell είναι στην ουσία το καλούπι της Ιtaleri απο το 2003, με την μόνη διαφορά ότι παρέχει διαφορετική καρτέλα χαλκομανιών (US NAVY/HSL-49 Squadron). Το είχα αγοράσει εδώ και αρκετό καιρό και παρέμενε στο ράφι περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να το πιάσω. Το κιτ έχει χαραγμένη-την κλασσική της Ιταλέρι-γράμμωση με ανάγλυφα πριτσίνια σε όλο το μήκος της ατράκτου (χαρακτηριστικό αρκετών ελικοπτέρων), εκτός από τις κάτω επιφάνειες όπου εκεί, (ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο) η γράμμωση δυστυχώς είναι ανάγλυφη!

Στο εσωτερικό, το κιτ ‘χάνει’ αρκετά σε λεπτομέρεια, βέβαια για όποιον επιθυμεί να δώσει έμφαση χωρίς να χρειαστεί να αυτοσχεδιάσει-ταλαιπωρηθεί, μπορεί να προμηθευτεί σετ pe της Eduard το οποίο βελτιώνει αισθητά το τελικό αποτέλεσμα. Προσωπικά, έχοντας αρκετές γνώσεις πάνω σε ελικόπτερα, επέλεξα να φτιάξω το κιτ Out of the Box , ‘σκρατσάροντας’ τις όποιες βελτιώσεις.

Κατασκευή:

Για να είμαι ειλικρινής το κιτ τελικά αποδείχτηκε τρομερός ‘πονοκέφαλος’ κυρίως λόγω κακής εφαρμογής και σε καμία περίπτωση δεν θα το συνιστούσα σε νέους-άπειρους μοντελιστές (βέβαια για τον συγκεκριμένο τύπο ελικοπτέρου το κιτ αποτελεί μονόδρομο στην κλίμακα αυτή).

Έχοντας συναρμολογήσει το εσωτερικό αποφάσισα να προσθέσω εσωτερικά τοιχώματα απο φύλλο πλαστικού ενώ παράλληλα πρόσθεσα ζώνες στα καθίσματα απο ταινία Τamiya. Έπειτα, έχοντας κλείσει την άτρακτο, προχώρησα στην επαναχάραξη της γράμμωσης στις κάτω επιφάνειες.

Όσον αφορά το εξωτερικό του σκάφους, ακολούθησαν οι κάτωθι βελτιώσεις στα:

  • Main landing gear system: Προσθήκη γάντζων πρόσδεσης στους τροχούς και υδραυλικών καλωδιώσεων από χαλκόσυρμα. Επιπλέον, κόντεμα των σκελών προσγείωσης καθόσον είναι αρκετά μεγάλα σε μήκος για να αναπαραστήσουν ελικόπτερο στο έδαφος με κλειστό κινητήρα!
  • Tail landing gear system: Προσθήκη και εδώ υδραυλικών γραμμών απο χαλκόσυρμα ενώ αντικατέστησα και τους τροχούς του κιτ με άλλους από ναυτικό ελικόπτερο επίσης (από Sea King που είχα σε spare box), καθότι οι παρεχόμενοι είναι εκτός κλίμακας!
  • Vertical stabilator: Βελτίωση του anti-collision light (να σημειώσω εδώ, ότι anti-collision light προστέθηκε και στο κάτω μέρος της καμπίνας το οποίο δεν δίδεται στο κιτ) και προσθήκη του Rear missile warning system, το οποίο φτιάχτηκε απο το μηδέν με χρήση milliput white.
  • Main and tail rotor heads: Προσθήκη καλωδιώσεων de-ice συστήματος.

Στόκος της Humbrol χρησιμοποιήθηκε σε αρκετά σημεία στην άτρακτο κυρίως όμως στους πυλώνες οπλισμού και στο σύστημα προσγείωσης. Το τρίψιμο έγινε με μεγάλη προσοχή για να μην χαθούν τα ανάγλυφα πριτσίνια! Ένα απο τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπισα κατά την κατασκευή ήταν τα διάφανα κομμάτια του κόκπιτ (nose section). Συγκεκριμένα, τα διάφανα στις πόρτες κυβερνήτη-συγκυβερνήτη ήταν αρκετά μεγάλα για να χωρέσουν, οπότε αναγκάστηκα να τα τρίψω μέχρις ότου να εφαρμόσουν. Αντιθέτως, το windshield μου φάνηκε μικρό αφήνοντας τα κενά που βλέπετε στις φωτό. Η λύση δόθηκε με μικρά κομμάτια απο φύλλο πλαστικού και microsol crystal clear. Προσοχή: Προκειμένου να διατηρήσετε την διαύγεια των κομματιών κατά την διάρκεια των εργασιών, θα συνιστούσα να τα ‘ασφαλίσετε’ πρώτα με παρκετίνη ή Future! Όσον αφορά τις τορπίλες που δίνει το κιτ (Μκ-46) τις αντικατέστησα με άλλες απο spare box (Μκ-50), λόγω καλύτερης λεπτομέρειας. Τέλος, η HF antenna κατά μήκος της ατράκτου κατασκευάστηκε απο ΕΖ line και φύλλο πλαστικού για τις βάσεις στήριξης οι οποίες επίσης δεν παρέχονται απο την εταιρία.

Βάψιμο-Decals

Πριν μπει το μοντέλο στο βαφείο, και αφού πρώτα έφτιαξα μάσκες για τα διάφανα μέρη, ασταρώθηκε με Mr Surfacer 1000 gray και εν συνεχεία ακολούθησε προ-σκίαση χρησιμοποιώντας flat black και buff. Για την παραλλαγή επέλεξα ακρυλικά χρώματα Gunze εκτός απο το ουραίο τμήμα.

Συνοπτικά το βάψιμο της παραλλαγής (+interior colors) έχει ως εξής:

  • Side surfaces: H308 (FS 36375)
  • Upper surfaces: H307 (FS 36320)
  • Under surfaces: H338 (FS 36495)
  • Tail pylon: AKAN acrylic red (73058)
  • Cockpit: H77
  • Cabin: H317 and H307 for cabin floor
  • Rotor blades: H307

Τα χείλη προσβολής των πτερύγων βάφτηκαν με sandy yellow και τα ακροπτερύγια (fin tips) με μίξη RLM66 και μίας σταγόνας flat black. Οι τορπίλες με διαδοχικά μασκαρίσματα βάφτηκαν με Alclad aluminium-pale burnt metal-orange-flat black.

Για την διαδικασία της παλαίωσης αποφάσισα να χρησιμοποιήσω την τεχνική που εφάρμοσα και στις πτέρυγες, ήτοι διαφορετικούς τόνους γκρι σποραδικά (Η308-Η334-Η338) και ξανοίγματα των βασικών χρωμάτων.

Εν συνεχεία, το μοντέλο σφραγίστηκε με γκλος βερνίκι για να ακολουθήσουν οι χαλκομανίες. Ευτυχώς, δεν υπήρξαν προβλήματα και αντέδρασαν καλά στην χρήση του Mark softer. Ιδιαίτερη προσοχή βέβαια απαιτείται στον σκορπιό λόγω μεγάλου μεγέθους χαλκομανίας.

Τελικό Φινίρισμα:

Για το τελικό φινίρισμα, το κιτ σφραγίστηκε ξανά με γκλος βερνίκι για να ακολουθήσει wash (paynes grey) και έπειτα λάδια ζωγραφικής( naples yellow-raw umber), για να προσδώσουν ένα πιο ρεαλιστικό αποτέλεσμα! Tamiya smoke επίσης ψεκάστηκε στην περιοχή του tail pylon, προκειμένου να αποδώσει τα καυσαέρια απο τις εξαγωγές των κινητήρων! Τελικό ψέκασμα με σατινέ βερνίκι και προέκυψε το αποτέλεσμα που βλέπετε στις φώτο.

Η Revell δεν παρέχει κινητήρες, οπότε έφτιαξα ένα ζευγάρι FOD καπάκια για τις εισαγωγές-εξαγωγές κινητήρων και ένα καπάκι FOD για την εξαγωγή της APU, με χρήση milliput. Remove before flight απαραίτητο συνοδευτικό (εκτύπωση σε υψηλής ποιότητας χαρτί, όχι pe) για τα FOD ολοκλήρωσαν την τελική εικόνα!

Παρά τα προβλήματα εφαρμογής, με αρκετή υπομονή και επιμονή, το κιτ της Revell παίρνει ζωή και μεταμορφώνεται σε ένα απο τα καλύτερα ναυτικά ελικόπτερα!

Πληροφορίες και σχόλια

Συζήτηση για πληροφορίες και σχόλια σχετικά με την κατασκευή στο τοπικ στο φόρουμ του Modelclub

Κατασκευή μοντέλου, επιμέλεια κειμένου και φωτογραφίες

- Aλέξανδρος Μαρίνος