MIRAGE III CJ: Hobby Boss VS Eduard
[in box review]

Διονύσης Γαρδελης

Λίγη ιστορία
Για ιστορική αναφορά στο MIRAGE III επισκεφτείτε τo review για το Mirage IIIC που παρουσιασε το Modelclub στις αρχες του ετους.

Με μία πρώτη ματιά…
Μετά από χρόνια αναμονής, χωρίς κανένα νέο μοντέλο του Mirage III στην 1/48, μέσα σε ένα χρόνο κατέκλυσαν την αγορά δύο νέα Mirage, με αρκετές εκδόσεις, από τις Eduard και πιο πρόσφατα την Hobby Boss.
Tο κιτ της Eduard (Ed) που έφτασε στα χέρια μας, αποτελεί την έκδοση Weekend Edition της εταιρίας. Αυτό σημαίνει ότι δεν συμπεριλαμβάνει μεταλλικά μέρη ή οτιδήποτε extra περιλαμβάνει η Profi Pack έκδοση, και υποτίθεται ότι μπορεί να ολοκληρωθεί σε ένα μόνο Σαββατοκύριακο. Ευσεβείς πόθοι!
Το κιτ αποτελείται από 167 πλαστικά τμήματα, 10 από τα οποία είναι διαφανή και αφορούν την καλύπτρα, τα φώτα θέσης και κάποιες άλλες μικρές λεπτομέρειες. Η συσκευασία παρέχει χαλκομανίες για ένα μόνο Ισραηλινό αεροσκάφος, με ολομεταλλικό φινίρισμα, κωδικό αναγνώρισης «259», πρώην «59» όπως αναφέρουν οι οδηγίες, όπως ήταν το καλοκαίρι του 1970. Συμπεριλαμβάνεται πλήθος προειδοποιητικών σημάτων, καθώς και οι γραμμές της επιφάνειας των πτερύγων. Η χαρακτηριστική ματ υφή τους, προδιαθέτει ευχάριστα, τόσο για την προσαρμογή τους στις επιφάνειες του μοντέλου, όσο και για την απουσία ανεπιθύμητης γυαλάδας.
Αντίστοιχα το κιτ της Hobby Boss (HB) αποτελείται από 183 κομμάτια με 11 από αυτά διαφανή. Ο μεγαλύτερος αριθμός κομματιών οφείλεται κυρίως στον οριακά πλουσιότερο οπλισμό του κιτ της Hobby Boss, που θα δούμε πιο αναλυτικά στην συνέχεια. Η συσκευασία περιέχει χαλκομανίες για 4 Ισραηλινά Mirage III (C και CJ). Πρακτικά όμως περιλαμβάνει χαλκομανίες για πρακτικά οποιοδήποτε Ισραηλινό Mirage III επιθυμούμε να κατασκευάσουμε, καθώς περιλαμβάνει διπλές σειρές όλων των αριθμών και αρκετά σήματα για συγκεκριμένα αεροσκάφη που δεν περιγράφει όμως στις οδηγίες βαφής (πχ. το «176», με μαυροκίτρινα τρίγωνα στην ουρά και τις πτέρυγες). Ένα από τα αεροσκάφη που δίνει, είναι και εκείνο που συναντήσαμε πιο πάνω στο κιτ της Eduard. Αυτή την φορά όμως η Hobby Boss το παρουσιάζει όπως ήταν το 1976, με παραλλαγή ερήμου. Στα συν της Hobby Boss και το γεγονός ότι με χαλκομανία παρέχονται και οι κόκκινες επιφάνειες στην είσοδο των αεραγωγών, λεπτομέρεια ιδιαίτερα δύσκολο να μασκαριστεί, λόγω του καμπύλου σχήματος, αλλά και στην κυρτότητα των επιφανειών του αεροσκάφους.

Τμήματα και διαστάσεις
Με μία πρώτη ματιά στην κατανομή των κομματιών, γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι και τα δύο κιτ ακολουθούν την ίδια ακριβώς φιλοσοφία, ακόμα και σε λεπτομέρειες, όπως είναι οι φωλέες του συστήματος προσγείωσης, το ακροφύσιο του κινητήρα, το πιλοτήριο κλπ. Σίγουρα οι κινέζοι έριξαν μία ματιά στο κιτ της Eduard πριν σχεδιάσουν το δικό τους αντίστοιχο (sic!). Αντίθετα, η ποιότητα της χαραγμένης γράμμωσης, διαφέρει σημαντικά, χωρίς να είναι ξεκάθαρο το ποια είναι η καλύτερη, καθώς αυτό οφείλεται σε υποκειμενικά κριτήρια.
Και στα δύο μοντέλα, ο τρόπος που συνδέονται με τα πλαίσια, έχει σαν αποτέλεσμα να χρειάζεται παρέμβαση με λίμα, καθώς το πλαστικό παρεμβάλλεται στις επιφάνειες που πρόκειται να ενωθούν. Κακή πρακτική, που συνήθως χαρακτηρίζει μοντέλα από καλούπια περιορισμένης ζωής (short run), και δεν ανταποκρίνεται στα standards που έχουν θέσει οι σύγχρονες, κυρίως Ιαπωνικές, εταιρίες.
Οι διαστάσεις του πραγματικού σε σχέση με εκείνες που αναφέρονται στα δύο κουτιά, είναι οι ακόλουθες

Βλέπουμε δηλαδή ότι θεωρητικά το κιτ της Hobby Boss είναι πιο κοντά στις πραγματικές διαστάσεις. Η εικόνα αυτή ωστόσο είναι πλασματική, καθώς τα μισά των ατράκτων από τις δύο εταιρίες ταιριάζουν σαν κομμάτια του ίδιου μοντέλου!
Σε γενικές λοιπόν γραμμές και τα δύο μοντέλα είναι αρκετά, αλλά όχι απόλυτα σωστά σε διαστάσεις.

Γράμμωση
Και στα δύο κιτ η γράμμωση είναι χαραγμένη με εξαιρετική απόδοση της λεπτομέρειας. Η Eduard δίνει σχετικά πιο βαθιές τις γραμμώσεις των πάνελς και πιο διακριτικά τα πριτσίνια. Αντίθετα η Hobby Boss δίνει λίγο πιο ελαφριές τις γραμμώσεις των πάνελς με έντονα όμως τα πριτσίνια. Γενικά η διαφορά δεν είναι σημαντική, όμως γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στις επιφάνειες των πηδαλίων, με την Eduard ελαφρώς ρεαλιστικότερη. Όπως ειπώθηκε και πιο πάνω, δεν είναι λίγοι οι μοντελιστές (ανήκω και εγώ σε αυτούς) που προτιμούν τις λίγο πιο βαθιές γραμμώσεις, καθώς διευκολύνουν το wash μετά από την επίπονη διαδικασία βαψίματος.
Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν, στο σημείο αυτό, το καλύτερο είναι υποκειμενικό.

Άτρακτος
Οι άτρακτοι είναι ίδιες σε διαστάσεις, αλλά και στην απόδοση της λεπτομέρειας. Μοναδική διαφορά αποτελεί η επιλογή της Eduard να ενσωματώσει το κάθετο σταθερό στο δεξί μισό της ατράκτου. Σκοπός της προφανώς η καλύτερη συμμετρία του αεροσκάφους.
Παρατηρώντας ωστόσο την ουρά, φαίνεται σαν να έχει κολληθεί το αριστερό μισό στο δεξί αντίστοιχο, και μάλιστα αφήνοντας σκαλοπάτι, τόσο στο χείλος προσβολής, όσο και στο τμήμα που αντιστοιχεί στο κάλυμμα του αλεξίπτωτου προσγείωσης. Το πρόβλημα μπορεί να διορθωθεί εύκολα με χρήση ντουκόχαρτου ή λίμας, αλλά η παρέμβαση σίγουρα θα επηρεάσει την κάτοψη της ουράς. Λεπτομέρεια σίγουρα, αλλά για κάποιους σημαντική!
Από το μοντέλο της Eduard απουσιάζουν σχεδόν τελείως οι «οδηγοί» για την κόλληση των δύο τμημάτων (με εξαίρεση την ουρά). Αντίθετα οι οδηγοί στο κιτ της Hobby Boss είναι μικροί και στις σωστές θέσεις, διευκολύνοντας την σωστή τοποθέτηση (alignment) και τελικά την κόλληση. Επιπλέον παρέχεται και τμήμα της εσωτερικής δομής στο πίσω τμήμα της ατράκτου, για την υποστήριξη της δομής του μετακαυστήρα.
Εδώ λοιπόν οφείλουμε να παραδεχτούμε ένα ελαφρό προβάδισμα της Hobby Boss, παρόλη την αξιέπαινη προσπάθεια της Eduard.

Πτέρυγες
Και εδώ ισχύουν όσα αναφέραμε πιο πάνω σχετικά με την γράμμωση και την απόδοση της λεπτομέρειας. Εδώ όμως εντοπίζονται και οι μεγαλύτερες διαφορές ανάμεσα στα δύο μοντέλα.
Έτσι λοιπόν ενώ και πάλι απουσιάζουν οι «οδηγοί», η Eduard και πάλι, όπως και στην περίπτωση της ουράς, επέλεξε μία διαφορετική προσέγγιση με σκοπό μία συμμετρική και «αόρατη» κόλληση της κάτω πτέρυγας με τα δύο αντίστοιχα άνω τμήματα. Έτσι οι άνω πτέρυγες συμπεριλαμβάνουν το χείλος προσβολής στο σύνολό του, και η κάτω πτέρυγα «μπαίνει» μέσα στο τρίγωνο που σχηματίζουν μαζί με την άτρακτο.
Το αποτέλεσμα είναι ένα τέλειο χείλος προσβολής και πιθανότατα, καθώς δεν έχουμε κατασκευάσει το κιτ, μία απόλυτα συμμετρική πτέρυγα. Το αρνητικό (ουδέν κακό αμιγές καλού!) είναι η ανάγκη στοκαρίσματος στο κάτω τμήμα της πτέρυγας της ένωσης, καθώς δεν αντιστοιχεί σε υπάρχουσα γράμμωση του πραγματικού αεροσκάφους.
Η επιλογή της Hobby Boss εδώ είναι η συνηθισμένη λύση, με την ένωση των πτερύγων στο χείλος προσβολής, εκτός από ένα τμήμα στο εξωτερικό άκρο, που ακολουθεί το παράδειγμα της Eduard. Αντίθετα από την Eduard το τμήμα αντιστοιχεί σε υπάρχον πάνελ, οπότε αν κολλήσουμε σωστά, δεν υπάρχει ανάγκη για χρήση στόκου. Επιπλέον παρέχει «οδηγούς» στις σωστές θέσεις με σωστό βάθος.
Ακόμα μία διαφορά ανάμεσα στα δύο μοντέλα, αποτελεί η απόδοση από την Hobby Boss της μικρής αρνητικής δίεδρου γωνίας της πτέρυγας. Αντίθετα η Eduard παρέχει μία πτέρυγα με μηδενική δίεδρο, παράλληλη προς το οριζόντιο επίπεδο.
Μένοντας στην πτέρυγα, θα παρατηρήσουμε ότι η Bd αποδίδει με μία μικρή κυρτότητα το σημείο ένωσης της πτέρυγας με την άτρακτο, σωστή επιλογή, που εξομαλύνει την ένωση με ένα απόλυτα σωστό αποτέλεσμα. Η HB και εδώ ακολουθεί την συνηθισμένη κάθετη ένωση πτέρυγας – ατράκτου.
Τέλος, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, η απόδοση των πριτσινιών στα πηδάλια είναι αρκετά πιο ρεαλιστική στο μοντέλο της Eduard. Ο πιο απαιτητικός μοντελιστής, θα χρησιμοποιήσει υγρό στόκο για να αμβλύνει την εικόνα στο συγκεκριμένο σημείο του κιτ της Hobby Boss.
Να σημειώσουμε εδώ ότι και στα δύο μοντέλα, προκειμένου να τοποθετηθούν τα πηδάλια σε θέση διαφορετική από την ουδέτερη, θα απαιτηθεί μία μικρή παρέμβαση στα κομμάτια που αποτελούν τα αεροδυναμικά καλύμματα του υδραυλικού μηχανισμού κίνησής τους. Αντικαθίστανται από άλλα τμήματα που φέρουν ενσωματωμένο τον πυλώνα μεταφοράς οπλισμού. Αν και η διαφορά αυτή αναφέρεται στις οδηγίες, χρειάζεται προσοχή.
Η σωστή τελική εικόνα του μοντέλου είναι εκείνη που παίζει για πολλούς από εμάς τον πλέον σημαντικό παράγοντα επιτυχίας ενός μοντέλου. Με αυτό το σκεπτικό, από όλες τις πιο πάνω παρατηρήσεις, εκείνη που παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο είναι η δίεδρος γωνία της πτέρυγας. Να δώσουμε λοιπόν ένα μικρό, ελαφρύ, προβάδισμα στην Hobby Boss;

Πιλοτήριο
Ύποπτα όμοιες επιλογές από τις δύο εταιρίες. Το κάθισμα ειδικά είναι αρκετά φτωχό, αν και αποτελείται (και στις δύο εταιρίες) από 6 τμήματα, χωρίς ζώνες πρόσδεσης. Η Hobby Boss παρέχει δύο διαφορετικά προσκέφαλα, χωρίς όμως να εξηγεί την εφαρμογή του καθενός.
Εναλλακτικά και των δύο προτάσεων, παρέχεται κάθισμα από ρητίνη από την Pavla Models με κωδικό PAVS48020.
Και οι δύο εταιρίες επίσης παρέχουν δύο διαφορετικούς πίνακες οργάνων, και πάλι χωρίς καμία επεξήγηση. Η ποιότητα της υπερυψωμένης λεπτομέρειας των οργάνων εδώ κλίνει σαφώς υπέρ της Hobby Boss.
Η απόδοση της λεπτομέρειας στις πλαϊνές κονσόλες του πιλοτήριου, καθώς και τον χώρο πίσω από το κάθισμα, είναι παρόμοια, με ελαφρά καλύτερη εκείνη της Eduard.
Να σημειώσουμε εδώ ότι η Eduard παρέχει αρκετά σετ φωτοχαραγμένου μετάλλου που βελτιώνουν την εικόνα στο πιλοτήριο. Τέτοια σετ είναι τα EDU48128 με πλήθος λεπτομέρειας και για το εξωτερικό του αεροσκάφους, καθώς και τα EDU49261, EDUFE261, EDUFE396, όλα με έγχρωμα κομμάτια για τον πίνακα οργάνων και ορισμένες ακόμα μικρές λεπτομέρειες. Ωστόσο προσθέτουν στο κόστος της κατασκευής, γεγονός που προβληματίζει τους μοντελιστές, ειδικά όταν αγοράζουν ένα σύγχρονο μοντέλο από τον ίδιο προμηθευτή!
Τέλος και οι δύο εταιρίες παρέχουν όλες τις κονσόλες και τα όργανα και σε μορφή χαλκομανίας για τεμπέληδες μοντελιστές.

Σύστημα προσγείωσης – Εισαγωγές και Ακροφύσιο κινητήρα
Τόσο το σύστημα προσγείωσης όσο και οι εισαγωγές και το ακροφύσιο του κινητήρα και στις δύο εταιρίες παρέχονται με τον ίδιο τρόπο. Ίδιος αριθμός κομματιών με ελάχιστες διαφορές.
Άξια λόγου ωστόσο είναι η «πονηρή» απόδοση των εισαγωγών από την Eduard, με τρόπο που ενώ δεν παρέχει πλήρη λεπτομέρεια / βάθος, δεν επιτρέπει ταυτόχρονα την πρόσβαση του ματιού στο άδειο εσωτερικό της ατράκτου. Δύο καμπύλα τμήματα κλείνουν τις εισαγωγές, αρκετά πίσω ώστε να δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει πλήρες εσωτερικό. Θα προτιμούσαμε ωστόσο να παρέχει το φαν της εισαγωγής του κινητήρα.
Αντίθετα η Hobby Boss δεν παρέχει κάποια αντίστοιχη λύση, και είναι απαραίτητη μία μικρή παρέμβαση, είτε σε απόδοση του εσωτερικού του αεραγωγού είτε με την κατασκευή της γνωστή τάπας που φράσει την είσοδο στα προσγειωμένα αεροσκάφη. Επίσης περισσότερη προσοχή έχει δώσει η Eduard στην απόδοση των κώνων στην είσοδο του αέρα, με ρεαλιστικό μέγεθος και σχήμα.
Η καλύτερη εικόνα της Eduard συνεχίζεται και στο ακροφύσιο, όπου παρέχει πιο λεπτά τμήματα. Επιπλέον ο δακτύλιος του μετακαυστήρα χωρίζεται σωστά από έξι ακτίνες, ενώ στο κιτ της Hobby Boss από πέντε. Φυσικά εκεί που βρίσκονται τα τμήματα αυτά, χρειάζονται ικανότητες σπηλαιολόγου ερευνητή για την αναζήτησή τους.
Τέλος ελάχιστα καλύτερη είναι η απόδοση των ελαστικών και των ζαντών στο μοντέλο της Eduard.

Οπλισμός
Και τα δύο κιτ παρέχουν πληρέστατο οπλισμό. H Eduard δίνει Matra 530, Matra ATM-9D (οι οδηγίες τις εξαιρούν ωστόσο για το συγκεκριμένο μοντέλο), Sidewinder AIM-9D, δεξαμενές καυσίμου των 500 και 625 lt, και φορείς ρουκετών, που μάλιστα δίδονται γεμάτοι ή κενοί.
Αντίστοιχα η Hobby Boss παρέχει Matra 530, Sidewinder AIM-9D, δεξαμενές καυσίμου των 500 και 625 lt, φορείς ρουκετών και βόμβες Mk 82. Διάφορες φωνές στο internet αναφέρουν ωστόσο ότι οι φορείς που παρέχονται για τις βόμβες δεν είναι σωστοί, καθώς και ότι το Mirage III CJ ποτέ δεν «φόρεσε» αυτόν τον οπλισμό επιχειρησιακά.

Οδηγίες συναρμολόγησης
Οι οδηγίες είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικές, αφήνοντας ελάχιστα στην φαντασία του μοντελιστή. Τα χρώματα στο μοντέλο της Eduard παρέχονται σε κωδικούς Mr. Color, ενώ αντίστοιχα στο μοντέλο της Hobby Boss με κωδικούς GUNZE.
Μοναδικό παράπονο και για τις δύο εταιρίες είναι το ότι δεν διευκρινίζουν την χρήση των εναλλακτικών τμημάτων που παρέχουν, κυρίως στον χώρο του πιλοτήριου.

Με δύο λόγια…
Χρησιμοποιώντας μία 5βάθμια κλίμακα προσπάθησα να συγκρίνω τα δύο μοντέλα, και να το αποτέλεσμα:

Οι αριθμοί συνήθως λένε την αλήθεια και σε αυτή την περίπτωση επιβεβαιώνουν την αρχική μας εικόνα: και τα δύο μοντέλα είναι πολύ καλά, με θετικά και αρνητικά σημεία, που όμως δεν αποτελούν σημαντική αιτία επιλογής ή απόρριψής τους. Κάποιες επιλογές κάνουν το Mirage της Ηobby Boss πιο κατάλληλο για πιο νέους μοντελιστές. Η Eduard υποστηρίζει το μοντέλο της με πλήθος βελτιωτικών για το πιλοτήριο αλλά και το εξωτερικό, τα οποία ο πιο προχωρημένος μοντελιστής δεν θα δυσκολευτεί να προσαρμόσει και στο μοντέλο της Hobby Boss.

Ωστόσο και τα δύο πλησιάζουν, αλλά δεν φτάνουν το υψηλό επίπεδο της εξωτερικής γράμμωσης και εφαρμογής που έχουν θέσει εταιρίες όπως η Tamiya και η Hasegawa.

Το κόστος τους κρίνεται ικανοποιητικό για την κλίμακα, το μέγεθος και την λεπτομέρεια των δύο μοντέλων.

• http://en.wikipedia.org/wiki/Mirage_III