B-4 Soviet 203mm howitzer
[in box review]

Κώστας Βούρης

Ιστορικό
Το οβιδοβόλο των 203χιλ.(8 ιντσών) B-4 μοντέλο 1931 ή αλλιώς 203 mm howitzer M1931 (B-4) αποτελούσε την βάση του Πυροβολικό μεγάλης και πρόσθετης δύναμης του Ερυθρού Στρατού. Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς ξένων χωρών, αλλά και Γερμανών, υπήρξε ένα ασυνήθιστο αλλά και αποτελεσματικό όπλο.
Η ανάπτυξή του ξεκίνησε το 1927 έπειτα από απόφαση της Διοίκησης Πυροβολικού του Ερ.Στρ. σχετικά με την ανανέωση του οπλισμού του. Κατόπιν πολυετών δοκιμών το οβιδοβόλο μπήκε σε παραγωγή το 1932 και από το 1934 άρχισε να εξοπλίζει τις μονάδες Βαρέως και ειδικού Πυροβολικού.
Προορισμένο να καταστρέφει οχυρά (οχυρωματικές θέσεις του εχθρού) ακόμα είχε την δυνατότητα να βάλει με μια σειρά από εκρηκτικές και διατρητικές οβίδες των 100 έως 150 κιλών ακόμα και σε αποστάσεις που έφταναν τα 18 χλμ. με ρυθμό μίας βολής κάθε δύο λεπτά.

Η μοναδικότητα του όπλου βρίσκεται στον ερπυστριοφόρο κιλλίβαντα που του δίνει την δυνατότητα να μετακινείτε απροβλημάτιστα σε όλων των ειδών τα εδάφη, με την βοήθεια του ισχυρού ερπυστριοφόρου ελκυστήρα “Komunar” . Η μετακίνηση σε μεγάλες αποστάσεις γινόταν με αποσυναρμολογημένο την κάνη και τοποθετημένη σε ειδική καρότσα που βρισκόταν ανάμεσα στον ελκυστήρα και τον κιλλίβαντα. Για την συναρμολόγηση και προετοιμασία σε θέση μάχης του οβιδοβόλου το δεκατετραμελές πλήρωμά του χρειαζόταν 45 λεπτά. Για τις κοντινές μετακινήσεις την ώρα της μάχης το όπλο δεν αποσυναρμολογούσαν δίνοντας έτσι την δυνατότητα άμεσων βολών. Η κάνη του πυροβόλου είχε την δυνατότητα της οριζόντιας μετατόπισης επί του άξονα 4 μοιρών και 60 μοιρών κάθετης.

Από το 1932 έως το 1941 τα τρία εργοστάσια που ανέλαβαν την παραγωγή του όπλου κατασκεύασαν συνολικά 1008 οβιδοβόλα. Την άνοιξη του 1940 στο Φινλανδικό μέτωπο ο Ερυθρός Στρατός είχε 142 Β-4 ενώ κατά την έναρξη του Β΄Π.Π. στις τάξεις του υπήρχαν 849 οβιδοβόλα εκ των οποίων τα 41 ήθελαν γενική επισκευή.

Στην αρχή του πολέμου μερικά οβιδοβόλα είχαν αιχμαλωτιστεί από τους Γερμανούς που τα χρησιμοποίησαν με την ονομασία 20,3 Haubitze 503 (r). Η λήξη του Β΄Π.Π. στις 9 Μαΐου 1945 βρίσκει τις μονάδες Βαρέως Πυροβολικού εξοπλισμένο με τα εναπομείναντα 760 οβιδοβόλα των 203χιλ.(8 ιντσών) B-4 μοντέλο 1931.

Το κιτ
Ανοίγοντας το κουτί της Alan θα βρούμε δύο σακουλάκια που περιέχουν τέσσερα πλαίσια από γκρι μαλακό πλαστικό με τα περίπου 280 κομμάτια και ένα δίφυλλο, τετρασέλιδο με τις “φωτορεαλιστικές” οδηγίες για την συναρμολόγηση του κιτ.
Ξεκινάμε την κατασκευή ακολουθώντας τις όχι και τόσο σαφείς οδηγίες (και την φαντασία μας),με το πλαίσιο – βάση του κιλλίβαντα, που δεν θα μας προβληματίσει τόσο στην εφαρμογή του όσο για τις ατέλειες χύτευσης που θα πρέπει να διορθώσουμε ανάμεσα στα πολλά πριτσίνια.

Στην συνέχεια θα ασχοληθούμε με το κλείστρο και την βάση της κάνης του οβιδοβόλου. Εδώ είναι που θα χρειαστούμε την μεγαλύτερη ποσότητα στόκου για να καλύψουμε τα κενά τις χύτευσης, ιδιαίτερα στο κλείστρο, ενώ θα πρέπει να καθαρίσουμε προσεκτικά τα δόντια του μηχανισμού ανύψωσης από τα υπολείμματα του καλουπιού. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δώσουμε και στην συναρμολόγηση της βάσης και του μηχανισμού σκόπευσης, στάδια έντεκα έως και δεκατέσσερα, λόγο των πολλών μικρών και λεπτών κομματιών που χρειάζονται πολλή προσεκτικό καθάρισμα από τα υπολείμματα χύτευσης.

Σχετικά απροβλημάτιστα θα συνεχιστεί η κατασκευή του ερπυστριοφόρου τμήματος στα στάδια δεκαεπτά και δεκαοκτώ όπου το μόνο, και μεγαλύτερο, πρόβλημα είναι οι ερπύστριες κομμάτι - κομμάτι που χρειάζονται στοκάρισμα (ή λάσπωμα). Στα τελευταία πέντε στάδια κατασκευής, πάντα βάσει των οδηγιών, θα συναρμολογήσουμε τα επιμέρους κομμάτια που συναρμολογήσαμε πριν και θα ολοκληρώσουμε την κατασκευή βάφοντας το μοντέλο μας με ένα Russian green βάση διάφορων φωτογραφιών που θα βρούμε στο διαδίκτυο και όχι βάση των οδηγιών που δεν δίνονται.

Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι με τα προβλήματα που θα βρούμε μπροστά μας και τη συνολική προσπάθεια που απαιτείται, το κιτ κρίνεται ενδιαφέρον μονο αν λάβουμε υπ’οψιν τη τιμή του, που είναι αρκετά πιο χαμηλή από το αντίστοιχο κιτ που μόλις κυκλοφόρησε τη Trumpeter. Όσο για την ιστορική πιστότητα του μπορεί να μπει πολύ νερό στο κρασί μας μιας και όπως προαναφέρθηκε το οβιδοβόλο κατασκευαζόταν σε τρία διαφορετικά εργοστάσια τα οποία δεν τηρούσαν με ευλάβεια τα αρχικά σχέδια αλλά τα προσάρμοζαν στις δυνατότητες τους.

Κώστας Βούρης, Ιουλιος 2009