JSU-152 Russian Heavy Self-Propelled Gun
[in box review]

Σταύρος Σουλής

Πρόλογος

Αη-Ες-Γιου ή Τζέι-Ες-Γιου Εκατονπενήνταδύο ? Ποιο είναι το σωστό ? Πρόκειται για μια κλασική απορία αλλά και θέμα ψευτο-αντιπαράθεσης σε όσους πρωτοασχολούνται με τα Σοβιετικά θέματα είναι το πως γράφονται και προφέρονται τα άρματα που έχουν πάρει το όνομα τους απο τον ηγέτη των Σοβιετικών κατά τον Β’ ΠΠ. Το όνομα του ηταν ως γνωστόν Ιωσήφ Στάλιν, οπότε αναλόγως της προφοράς του πρώτου ονόματος (Ιωσήφ με “Ι” όπως το προφέρουν οι Ρωσοι ή Ζόζεφ με “J/Z” όπως το προφέρουν οι δυτικοί) έχουμε και την αντίστοιχη προφορά. Αρα ISU-122/152 και JSU-122/152 είναι ένα και το αυτό όπως και IS-2/3 με το JS-2/3.

Ιστορικό

Το θέμα του πρόσφατου κιτ της Tamiya είναι λοιπόν το JSU-152, ένας κυνηγός αρμάτων βασισμένος στο πήγμα του βαρέος άρματος JS-2 με το βαρύ οβιδοβόλο ML-20S των 6 ιντσών (152,5 χιλ.) που αντικατέστησε τα προγενέστερα SU-152 (ίδιο οβιδοβόλο αλλά σε πήγμα KV-1). Η ανάπτυξη του άρχισε τον Ιούνιο του 1943 ενώ η παραγωγή του τον Νοέμβριο του ίδιου έτους στον εργοστάσιο ChKZ (Chelyabinsk Kirov Factory). Στην πορεία της εξέλιξης του απο τα τέλη του 1943 και μετά, το πρόσθιο μέρος απο χυτό ατσάλι που ήταν αρχικά, αντικαταστάθηκε απο συγκολημμένες ατσάλινες πλάκες παράλληλα με τη χρήση ανταλλακτικών τμημάτων της ερπύστριας ως πρόσθετη θωράκιση και απο τα τέλη του επόμενου έτους άρχισε να εξοπλίζεται με το φημισμένο αντιαεροπορικό πολυβόλο DShK των 12,7χιλ. (η περίφημη «Ντούσκα») που είχε ευρεία χρήση και σε «επίγεια» καθήκοντα για την εξουδετέρωση αντιαρματικών στοιχείων του Γερμανικού Στρατού κλπ. Η «ελαφρύτερη» έκδοση JSU-122 προέκυψε όταν περί τα τέλη του Ιανουαρίου 1944 και μέχρι το καλοκαίρι του ίδιου έτους παρουσιάστηκε μια πρόσκαιρη έλειψη του οβιδοβόλου ML-20S και αποφασίστηκε προσωρινά η χρήση του μικρότερου οβιδοβόλου Α-19 1931/37 των 122χιλ. και αργότερα του D-25S L/48 με ίδιο διαμέτρημα (το δεύτερο είχε «φλογοκρύπτη» στο άκρο του πυροβόλου ενώ το πρώτο όχι).

Το JSU-152, όντας ένα απο τα ισχυρότερα άρματα του Β’ ΠΠ, είχε ευρεία χρήση σε τρεις ελαφρά διαφορετικούς ρόλους:

• Βαρύ πυροβόλο εφόδου ιδίως κατα την Σοβιετική αντεπίθεση στο Δυτικό μέτωπο, για την καταστροφή και διάσπαση σταθερών επίγειων αμυντικών οχυρώσεων.

• Καταστροφεάς αρμάτων βαρέος τύπου, ικανός να εξουδετερώνει τα ατού των Γερμανών όπως οι οικογένειες αρμάτων Panther και Tiger και οι καταστροφείς αρμάτων Elephant. Σε αυτό το ρόλο, η σειρά JSU-122/152 (ιδίως το -122 που είχε μεγαλύτερη διατρητική ικανότητα) απέκτησε το παρατσούκλι «Zveroboy» που αποδίδεται ως «δολοφόνος θηρίων».

• Αυτοκινούμενο πυροβόλο για την προπαρασκευή του πεδίου της μάχης, με έμεσες βολές καμπύλης τροχιάς βεληνεκούς 13 χλμ.

Το πλεονέκτημα του JSU-152, πέρα απο την πανίσχυρη θωράκιση και την εξαιρετική ισχύ πυρός του ήταν η απλότητα στην κατασκευή και στη χρήση του, η αξιοπιστία του και η σχετική ευκολία στη συντήρηση του. Είχε όμως και κάποια μεινεκτήματα τα οποία περιόριζαν τις δυνατότητες του. Το πρώτο ήταν η μικρή χωρητικότητα του σε πυρομαχικά. Είχε εσωτερική αναχορηγία μόλις 20 βλημάτων και γι’ αυτό πολλές φορές κουβαλούσε ντάνες ξύλινων κιβωτίων πυρομαχικών εκτεθειμένες στο πίσω μέρος του. Το δεύτερο ήταν ο μικρός ρυθμός βολής (όχι παραπάνω απο 2 βλήματα το λεπτό) λόγω της έλειψης πληρωμάτων αλλά και λόγω «κατασκευής» των πυρομαχικών του που ήταν διαιρούμενα σε 2 τμήματα.

Η συνολική παραγωγή του ανήλθε σε περίπου 2574 JSU-152 και 2159 JSU-122 στη διάρκεια του Β’ ΠΠ και αντίστοιχα 2450 και 3100 μετά τον πόλεμο. Μεταπολεμικά, τα JSU-122/152 χρησιμοποιήθηκαν και εκτός της ΕΣΣΔ από χώρες όπως η Πολωνία και η Αίγυπτος και έλαβαν μέρος σε επιχειρήσεις ακόμη και μέχρι τη δεκαετία του ’70 στους Αραβοισραηλινούς Πολέμους.

Το κιτ της Tamiya

Είναι ένα κλασικό κιτ Tamiya σύγχρονης παραγωγής. Υπέροχο κουτί, υποδειγματική συσκευασία των πλαισίων σε ξεχωριστά σακουλάκια για απόλυτη ασφάλεια, πολλά και καθαρά κομμάτια, απουσία σημαδιών του καλουπιού και flash, απλές οδηγίες, πάρα πολύ καλή λεπτομέρεια, φιγούρες (η προσωπική μου άποψη αλλά και πολλών μοντελιστών είναι ότι πρόκειται για πλεονέκτημα), ενδιαφέροντα σήματα που εγγυώνται ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Ακολουθεί η περιγραφή των περιεχομένων του κιτ.

Το σασί δίνεται μονοκομματο με πολύ καλή λεπτομέρεια στα πλάγια και από κάτω και πάνω του προσαρμόζεται η μονοκόμματη υπερκατασκευή με ενσωματωμένα τα πολύ μικρά φτερά και το ξεχωριστό κομμάτι του καταστρώματος του κινητήρα. Όλα έχουν εξαιρετική ανάγλυφη λεπτομέρεια της πρεσσαριστής υφής της ατσάλινης θωράκισης, των «γραμμών» των συγκολλήσεων, των μπουλονιών κλπ και άριστη εφαρμογή.

Δύο Πλαίσια Α με 97 κομμάτια έκαστο. Περιέχει τα βασικά τμήματα του άρματος και προέρχεται από το κιτ του JS-2. Περιλαμβάνει τους ξεχωριστούς βραχίονες της ανάρτησης, τους χαρακτηριστικούς εδαφικούς τροχούς με εξαιρετική ανάγλυφη λεπτομέρεια, τους κινητήριους τροχούς και τους τροχούς επιστροφής, τα εξωτερικά μακρόστενα τεπόζιτα (βαρέλια) καυσίμου με πολύ ρεαλιστική απόδοση των ραφών συγκόλλησης τους (προσοχή δεν είναι σημάδι από το καλούπι και δεν πρέπει να αφαιρεθεί), το έξτρα πυροβόλου των 122χιλ. του JS-2, τους κρίκους ρυμούλκησης, λεπτές χειρολαβές κλπ.

Ένα Πλαίσιο F με 36 κομμάτια για το πολύ ρεαλιστικό ασπίδιο του πυροβόλου (καταπληκτική απόδοση της άγριας χυτής υφής του καλουπιού άμμου), τα τοιχώματα της υπερκατασκευής, τα καπάκια των φτερών (πολύ χρήσιμη προσθήκη για την ρεαλιστική εμφάνιση του μοντέλου), το πυροβόλο των 152χιλ. σε δύο μισά και ξεχωριστό μονοκόμματο φλογοκρύπτη, τις δυο φιγούρες του πληρώματος (η μία είναι τύπου ¾ και η άλλη είναι μισή αλλά έχουν την ίδια κλασική ανάλυση σε 1 + 2 + 1 κομμάτια και φορούν τις λεπτές θερινές στολές / Gymnastiorka Ob43) και διάφορα άλλα. Η ποιότητα των φιγουρών είναι καλή αλλά σαφώς δεν συγκρίνεται με τις ρητινένιες του εμπορίου ενώ μια καλή πρόχειρη βελτίωση τους θα μπορούσε να γίνει με την αντικατάσταση των κεφαλιών (πχ. με Hornet ή Tank).

Ένα Πλαίσιο G με 81 κομμάτια για τις διάφορες επιμέρους λεπτομέρειες, όπως το υπέροχο πολυβόλο DsHk σε 10 κομμάτια (από τα καλύτερα που υπάρχουν σε πλαστικό στην 1/35), πάρα πολύ λεπτές χειρολαβές, λεπτομερή περισκόπια, όμορφα σκαπανικά και άλλα εργαλεία κλπ.

Ένα Πλαίσιο Ρ με 7 διαφανή κομμάτια, εκ των οποίων μόνο το ένα χρησιμοποιείται για το κρύσταλλο του κύριου προβολέα (!).

Δύο Πλαίσια D σε μαλακό καφέ πλαστικό (σε απόχρωση «Model Kasten») με 60 κομμάτια έκαστο για τις ερπύστριες. Τα 56 είναι μονά πέδιλα, 2 τετραπλά, 1 ενιαίο με 26 πέδιλα και ένα «οδηγό» συναρμολόγησης για το ρεαλιστικό «κρέμασμα» του άνω τμήματος της ερπύστριας. Η λεπτομέρεια τους είναι πάρα πολύ καλή. Εναλλακτικά υπάρχουν 2 ενιαίες ερπύστριες από μαλακό βινύλιο σε σκούρο γκρι χρώμα, με ελάχιστα σημάδια του καλουπιού εσωτερικά και με διαφορετική υφή των πέδιλων εσωτερικά (ένα παρά ένα).

Στα επιπλέον κομμάτια και λεπτομέρειες περιλαμβάνονται χονδρό σκοινάκι για τα συρματόσχοινα (τα άκρα τους δίνονται σε πλαστικό), τριών ειδών poly-caps (8 μικρά σε γκρι χρώμα, 20 μεσαία σε μαύρο και 4 μεγάλα επίσης σε μαύρο βινύλιο), 2 photo-etched σίτες για τα καπάκια του κινητήρα και ενδιαφέροντα σήματα με 4 επιλογές.

Το κιτ είναι περιττό να πω ότι κυμαίνεται στα γνωστά κορυφαία επίπεδα της Tamiya. Αφθονη λεπτομέρεια παντού, άριστη εφαρμογή και προπάντων υποδειγματική ευκολία στην κατασκευή που εκτείνεται σε 18 στάδια στο 10σέλιδο αναδιπλούμενο φυλλάδιο των κλασικών επίσης οδηγιών της Tamiya που παραμένουν οι καλύτερες σε ότι αφορά την πληροφόρηση και την βοήθεια προς το μοντελιστή, τόσο για την κατασκευή, όσο και για το βάψιμο.

Οι ανοικτές θυρίδες πληρώματος του κιτ αν και έχουν πλήρη λεπτομέρεια και στις δύο πλευρές τους, αποκαλύπτουν το μοναδικό μειονέκτημα του κιτ, το απόλυτα άδειο εσωτερικό του, αλλά οι παρεχόμενες φιγούρες «καλύπτουν» κάπως το κενό (στην κυριολεξία). Σίγουρα δεν θα ήταν δυσκολο για την εταιρεία να συμπεριληφθούν τμήματα για το εσωτερικό αλλά προφανώς για να διατηρηθεί το κοστος του κιτ σε ανταγωνιστικά επίπεδα, προτιμήθηκε η οικονομικότερη λύση του «κενού».

Στα χαμηλά, τα ξεχωριστά μπράτσα της ερπύστριας, αν και δεν προβλέπεται από το σχέδιο, δίνουν τη δυνατότητα αναπαράστασης του άρματος σε ανώμαλο έδαφος με λίγη επιπλέον προσπάθεια. Σε αυτή την περίπτωση βέβαια θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν οι «απλές» μονοκόμματες ερπύστριες του κιτ ή άλλες κομμάτι-κομμάτι (πάντως όχι αυτές του κιτ που δίνουν το κάτω τμήμα κάθε πλευράς απόλυτα επίπεδο). Οι συγκεκριμένες εναλλακτικές ερπύστριες του κιτ με την πιο πολύπλοκη αλλά σαφώς πιο ρεαλιστική «κομμάτι – κομμάτι» μορφή τους θα ικανοποιήσουν απόλυτα τις απαιτήσεις γιατί λόγω του παρεχόμενου οδηγού, αποδίδουν τέλεια το πολύ χαρακτηριστικό κρέμασμα που είχαν οι ερπύστριες του πραγματικού. Οδηγοί δίνονται και για την ίσια τοποθέτηση των μπράτσων της ανάρτησης.

Τα σήματα του κιτ είναι πολύ καθαρά και φαίνονται ελαφρώς χοντρά αλλά έχουν απόλυτα διάφανο φιλμ. Προσφέρουν τα λίγα αλλά απαραίτητα για 4 επιλογές σοβιετικών JSU-152 (τα τρία μονόχρωμα πράσινα και το 4ο σαφώς πιο ενδιαφέρον χρωματικά με προσωρινή λευκή «παραλλαγή» πάνω από πράσινο) όλα στη Γερμανία και την Πολωνία το 1945.

Η γενική εικόνα του κιτ είναι εντυπωσιακή. Συνοπτικά, πρόκειται για ένα εξαιρετικό κιτ το οποίο θα δώσει ένα πολύ εντυπωσιακό αποτέλεσμα σε όποιον το προτιμήσει. Προσωπικά εκτιμώ θα ήταν ακόμη πιο ελκυστικό εάν η Tamiya είχε μεριμνήσει ώστε να συμπεριλάβει 2-3 κομμάτια επιπλέον («δανεικά» από το υπάρχον κιτ του JS-2) ώστε μαζί με τα υπόλοιπα που παρέχονται ως spares στο κιτ, να είναι δυνατή η κατασκευή και του τύπου JSU-122 ως εναλλακτικό του JSU-152, προσφέροντας έτσι περισσότερες επιλογές στο μοντελιστή με τα ίδια χρήματα. Εξάλλου η εν λόγω «τακτική», είναι πλέον πολύ διαδεδομένη σε πολλές εταιρείες όπως η Dragon και η AFV Club και ανεβάζουν σχετικά εύκολα την «πρόσθετη» αξία ενός κιτ. Επιπλέον, θα μπορούσε να έχει προσθέσει στο κιτ κάποια κιβώτια πυρομαχικών ώστε να μπορεί να εμπλουτιστεί το τελικό μοντέλο με το σύνηθες φόρτωμα του που δείχνουν οι περισσότερες φωτό του Β’ ΠΠ.

Για όλα τα παραπάνω, την εξαιρετική δηλαδή ποιότητα του κιτ αλλά και τις όποιες ελλείψεις επισημάνθηκαν, η συνολική βαθμολογία του κιτ διαμορφώνεται στα 9/10.

Συνιστάται πάντως χωρίς καμία επιφύλαξη στους λάτρεις των Σοβιετικών θεμάτων και σε όσους θέλουν μια σχετικά απλή αλλά λεπτομερή κατασκευή στην 1/35.

Σταύρος Σουλής, Ιουνιος 2010