ΛΕΥΚΤΡΑ - ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ: Η Θηβαϊκή εποποιία

Review: Δημήτρης Τσιτσόπουλος

Η Θήβα κατάφερε για περίπου μία δεκαετία να αποτελέσει τον ισχυρό παίκτη στον αρχαίο ελληνικό κόσμο βασιζόμενη στην στρατηγική ιδιοφυΐα του Πελοπίδα και του Επαμεινώνδα και τις καινοτομίες που εισήγαγαν στον πεδίο της μάχης. Ο θάνατος τους όμως σηματοδότησε το τέλος της κυριαρχίας της πόλης, αλλά τα στρατηγήματα τους έμειναν στην ιστορία και χρησιμοποιήθηκαν από άλλους αρχαίους ελληνικούς στρατούς. Η παρουσία της Θήβας πριν την κυριαρχία της αναφέρεται στο πρώτο κεφάλαιο με έμφαση στην στάση της πόλης στην διάρκεια των Περσικών πολέμων και στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Η κατάληψη της από την Σπάρτη το 382 πΧ την έφερε σε ευθεία σύγκρουση με την δύναμη της εποχής και είχε σαν αποτέλεσμα την μάχη στα Λεύκτρα τον Ιούλιο του 371 πΧ. Η εφαρμογή της Λοξής φάλαγγας από τον Επαμεινώνδα και ο Ιερός Λόχος του Πελοπίδα είχε σαν αποτέλεσμα την συντριβή των Σπαρτιατών και την αλλαγή σκυτάλης στα ηνία του ελληνισμού, η οποία περιγράφεται αναλυτικά στο επόμενο κεφάλαιο. Ως αποτέλεσμα αυτής της κυριαρχίας η Θήβα εισέβαλε στην Λακωνία και ακολούθησε η Μάχη στην Μαντίνεια το 362πΧ. Ο θάνατος του Επαμεινώνδα (είχε προηγηθεί και ο αντίστοιχος του Πελοπίδα) αποτέλεσε το «κύκνειο άσμα» της Θήβας. Η επόμενη ενότητα περιγράφει τον σχηματισμό της Λοξής φάλαγγας, ο οποίος επηρέασε τον τρόπο της οπλιτικής μάχης, την σύγκριση της με την Ευθεία Φάλαγγα και άλλες μεγάλες μάχες όπου χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία. Το βιβλίο ολοκληρώνεται με την παρουσίαση των δύο Θηβαίων στρατηγών και την προτεινόμενη βιβλιογραφία.

Δημήτρης Τσιτσόπουλος, Ιούλιος 2010