Παρά την ευρέως γνωστή κουλαμάρα που με δέρνει με τα διοράματα, αποφάσισα να δοκιμάσω να φτιάξω διόραμα με χιόνι. Πέραν από τα θέματα ψυχικής υγείας που θέτει μία τέτοια απόφαση, οπλίστηκα με θάρρος και πάνω από όλα με θράσος και ξεκίνησα. Η επιλογή του άρματος ήταν εύκολη, χιόνι = κρύο = χειμώνας = Ρωσσία, άρα κάτι σε Τ-34 κάνει τη δουλειά. Αγόρασα ένα της Italeri, στο κουτί γράφει Τ-34/76 και ειλικρινά οι γνώσεις μου δεν μου επιτρέπουν καμμία κρίση επί της πιστότητας του μοντέλου, οπότε το δέχομαι όπως είναι και ας κρίνουν οι γνωρίζοντες.
Η συναρμολόγηση ήταν απλούστατη και προχώρησε γρήγορα. Κύριος παράγοντας ήταν το ότι πολλά θα καλύπτονταν με χιόνι, οπότε τα γιγαντιαία κενά στον πύργο έμειναν όπως ήταν, αλλιώς θα απαιτούσαν ΠΟΛΥ στόκο. Οι ερπύστριες μου ξεκόλλησαν λίγο τα νεύρα, δεν ταίριαζαν με τίποτα, υπήρχαν 2 είδη πέδιλων, ένα με 4 "δόντια" και ένα με 5 "δόντια" τα οποία μπαίνουν εναλλάξ, αλλά τα "δόντια" δε χωρούσαν να μπουν το ένα μέσα στο άλλο με τίποτα. Ευτυχώς επειδή η ερπύστρια θα ήταν εκ των πραγμάτω και αυτή χιονισμένη, τα "δόντια" σε πολλές περιπτώσεις θυσιάστηκαν στο βωμό της γρήγορης κατασκευής. Επίσης στο πίσω μέρος έμπαιναν δύο μεγάλα κυδικά δοχεία καυσίμου (ή έτσι νομίζω τουλάχιστον) τα οποία η Italeri έχει καταφέρει και τα έχει καλουπάρει σε 4 κομμάτια
που δεν ταιριάζουν με κανένα τρόπο. Εξω λοιπόν και αυτά, θύμα προηγούμενων εμπλοκών με τους ναζί
(Εσείς οι αρματάδες έχετε κάτι ευκολίες απίστευτες. Ακόμα και τα μισά κομάτια να μη βάλεις και πάλι σωστός είσαι! Αντε να το κάνεις αυτό σε αεροπλάνο...). Το μόνο που αλλάχτηκε ήταν το πολυβόλο το οποίο μάλλον για κανόνι των 37mm έκανε, οπότε ένα κομμάτι από βελόνα ινσουλίνης μπήκε στη θέση του. Το σύνολο βάφτηκε με ακρυλικό Humbrol 102 το οποίο μου άφησε τις καλύτερες
εντυπώσεις 
Ερώτηση: Το λαστιχένιο δακτυλίδι των τροχών έχει γραμμώσεις σαν κανονικό λάστιχο φορτηγού
Ηταν όντως έτσι
: Και αν ναι τι εξυπηρετούσαν; Αν κάποιος ξέρει ας βοηθήσει παρακαλώ γιατί μου έχει κάνει πολύ εντύπωση...
Και πάμε στη βάση. Δεν ήθελα τίποτα μεγάλο, αν και κάτι φωνούλες στο βάθος του μυαλού μου μου έλεγαν να προσθέσω και κάτι γερμανικό καμμένο και παρατημένο, αλλά αυτά είναι για άντρες και δεν είχα σκοπό να κάνω το ΣΚ μου κόλαση. Οπότε μία επιφάνεια 2-3 μεγαλύτερη από αυτή του άρματος μου έκανε μια χαρά. Κοιτώντας όμως τη βάση κατάλαβα πως μόλις την κάλυπτε το χιόνι θα φαινόταν γυμνή και ανούσια. Ισως στις απέραντες ρωσσικές πεδιάδες αυτό να είναι το φυσιολογικό, αλλά ήθελα κάτι να διακόπτει τη μονοτονία και αποφάσισα να προσθέσω μία κολώνα της ΔΕΗ (πως τη λένε στα ρώσσικα ρε παδιά; ) με τα καλώδια κομμένα να κρέμονται. Η ιδέα είναι 100% κλεμένη από το κατατοπιστικότατο video με τον αλλήθωρο ιάπωνα που μου έδωσε ο nino1969 (μαζύ με ΤΕΡΑΣΤΙΑ υποστήριξη σε όλους τους τομείς και φυσικά ΚΟΛΟΣΙΑΙΑ υπομονή για να ανεχτεί. Ευχαριστώ
). Ετσι λοιπόν με οδοντογλυφίδες σκάρωσα μία κολώνα και την έβαλα δοκιμαστικά στη βάση για να δω τι γίνεται. Επόμενο πρόβλημα το χρώμα της κολώνας. Κάτι σε ξύλο φυσικά, με τα νερά του ξύλου σκουρότερα. Ναι, σίγουρα, μόλις γίνω philio θα το κάνω. Σκέψη λοιπόν και ξαφνικά ΜΠΑΜ, ιδέα! Οι ξύλινες κολώνες είναι πισσαρισμένες για να μην τις διαλύσουν τα στοιχεία τις φύσης, τα έντομα και τα μανιτάρια. Οπότε η λύση απλή, η κολώνα θα γίνει μαύρη και λίγα λόγια! Ακολύθησε γενική επιθεώρηση της βάσης από όλες τις γωνίες. Για τα γούστα μου καλή ήταν οπότε πάμε για χιόνι, βάλτε τα μπουφάν σας!
Για υπόστρωμα έβαλα κόλλα για πλακάκια η οποία έχει όλα τα χαρακτηριστικά της ατλακόλ αλλά όταν στεγνώνει γίνεται ματ και άσπρη. Αν ανακατευτεί με μαγειρική σόδα, δίνει ένα υλικό σα μαρμελάδα που απλώνει εύκολα και δίνει πολύ χρόνο στο να δουλευτεί. Ολη η βάση σκεπάστηκε με το υλικό αυτό και μετά πρωτού στεγνώσει πασπαλίστικαι με μαγειρική σόδα και ιδού το χιόνι μας! Μετά τη σόδα το άρμα πατήθηκε πανω στη βάση για να αφήσει τα ίχνη από τις ερπύστριες και τέλος η βάση κατά 95%. Η ίδια τεχνική ακολουθήθηκε και στο άρμα, με πινελάκι μπήκες κόλλα και μετά σόδα. Με το υλικό καλύφθηκαν και οι ερπύστριες και λερώθηκαν και οι τροχοί. Κατά την όλη διαδικασία έγιναν οι παρακάτω παραδοχές:
- Δεν χιόνισα το χώρο πάνω από τη μηχανή πέρα από ελάχιστα. Το σκεπτικό είναι πως με το άρμα εν κινήση, η ζέστη της μηχανής δεν επιτρέπει τη συσσώρευση χιονιού.
- Ο χώρος μπροστά από το σκέπασμα του οδηγού είναι άτσαλα χιονισμένος, σαν να έχει βγει κάποιος και τον έχει καθαρίσει με κάτι (φτυάρι; ) για να βλέπει ο οδηγός.
Ακούμπησα το άρμα στη βάση και ομολογώ πως έμεινα ικανοποιημένος παρά τις αρχικές μου προβλέψεις.
Οι μονωτήρες στην κολώνα είναι ζεσταμένο και τεντωμένο άσπρο sprue στο οποίο άνοιξα μία μικρή τρύπα. Τα καλώδια είναι χαλκόσυρμα από πολύκλωνο σύρμα τροφοδοσίας υπολογιστή. Τα σύρματα στην κολώνα έχουν κοπεί και κρέμονται. Τι στο διάβολο, μάχες έγιναν, της τρελλής γινότανε, κόπηκαν. Ασε που δε χώραγε και δεύτερη κολώνα
(είμαι μεγάλη απάτη τελικά...).
Στη συνέχεια και καθ' υπόδειξη του nino1969, με παρκετίνη θα κάνω τρεξίματα νερών. Θα προσθέσω και 2 κόκκινα στέρια στον πύργο τα οποία ξέχασα
Με παρκετίνη και από μακρυά θα ψεκάσω το χιόνι με παρκετίνη για να κλειδώσουν όλα, θα κάνω και κάποιες λεπτομέρειες στο άρμα (καπνιές κλπ) και τέλος.
Τη γνώμη σας συνάδελφοι. Φυσικά μόλις συνέλθετε από τα γέλια...
