Χαλκμανιών συνέχεια...έπεσε η παρκετίνη με αερογράφο. Ενω είχα πει στο παρελθόν ότι θα περνούσα με πινέλο, κατάφερα να μην κανω να δακρύσει και να στρώσει ωραία κάνοντας το μοντέλο γυαλιστερό. Η παρκετίνη που δοκίμασα ήταν η Pledge (αν δεν κάνω λάθος είναι αυτή
) που μου είχε φέρει μια φίλη απο Ολλανδία.
Πάνω που έφτασα στις χαλκομανίες στις πτέρυγες, διαπίστωσα οτι η χαλκομανία δεν ακολουθούσε το πάνελ, αλλά ήταν μεγαλύτερη απο αυτό. Δυστυχώς το κατάλαβα ενώ τις είχα ήδη βρέξει και τις δυο και η μία είχε ήδη τοποθετηθεί. Προσεκτικά και μουσκέυοτάς την συνέχεια με νερό, την επανατοποθέτησα στην καρτέλα και με χάρακα και κοπίδι, έκοψα κάποια σημεία ώστε να την επαναφέρω στις σωστές διαστάσεις. Μετά με μπόλικο βελτιωτικό της Gunze, τοποθετήθηκε στην σωστή θέση.
Το μοντέλο σφραγίστηκε πάλι με παρκετίνη
Απο λεπτό σύρμα στο οποίο έφερα μια γύρα λωρίδα ταινίας μασκαρίσματος κατασκεύασα τις μπουκάλες για τα αερόφρενα..
και ήρθε η ώρα του wash. Μαύρο λάδι ζωγραφικής αραιωμένο με white spirit και πέρασμα των γραμμώσεων. Σε όσα σημεία το λάδι έβγαινε έξω απο τις γραμμώσεις και δεν το σκούπιζα εγκαίρως, μεσα σε 2-3 λεπτά δλδ απο την στιγμή που το πέρναγα, έκανε κάτι περίεργο. Φαινόταν σαν να πέρναγε η "βρωμιά" του λαδιου κάτω απο το βερνίκι και πάνω απο το χρώμα. Δλδ προσπαθούσα με βρεγμένο με white spirit χαρτί κουζίνας να καθαρίσω την επιφάνεια και δεν καθάριζε, δε το χρώμα απο κάτω έτεινε να "σπάει". Αυτή τη συμπεριφορά δεν την είχα σε μοντέλα που πέρναγα με την κλασσική Johnson Longshine, επομένως συμπεραίνω πως μάλλον φταίει η σύνθεση της Pledge. Το συγκεκριμένο μοντελο το έχω βάψει με enamel, αντιμετώπισα όμως και το ίδιο πρόβλημα στη Φλόγα στο Heller GB, όπου μου "έσπασε" σε μερικά σημεία το λευκό το οποίο ήταν ακρυλικό της Gunze. Η φλόγα ήταν και αυτή περασμένη με την Pledge
Η μοναδική λύση που σκέφτηκα ήταν να ξύσω απαλά με τον κόφτη τις επιφάνειες αυτές, ώστε να φτάσω στο στρώμα ανάμεσα παρκετίνης και χρώματος, αφαιρώντας το λάδι που είχε μείνει εκεί, δεν ξέρω εαν φαίνεται σε κάποιες φωτογραφίες, έχει παραμείνει κυρίως στις ενώσεις ατράκτου με τις πτέρυγες.
Μετά απο το ξενέρωμα, μάσκαρα τον κώνο τοποθέτησα δύο AIM-9b που έδινε το κίτ, το σύστημα προσγείωσης και τα αερόφρενα και ψέκασα όλο το μοντέλο με ματ της Gunze. Κατόπιν τοποθέτησα την καλύπτρα, αφου πρώτα την πέρασα όλη με πολύ με μια μπατονέτα με μια ιδέα απο γυαλιστικό αυτοκινήτου της Autoglym (το ίδιο και στο αλεξινέμιο), πρόσθεσα καθρέπτες απο φύλλο πλαστικού και έβγαλα μερικές βιαστικές φωτογραφίες με το κινητό. Τα πυροβόλα δεν τα έβαλα γιατί απο πολλές φωτογραφίες της VFC-13, είδα πως τα F5 τους δεν φόραγαν τα πυροβόλα.
Τι έμαθα απο αυτό το μοντέλο:
1. ΔΕΝ ξαναπερνάω παρκετίνη με αερογράφο απο την αρχή. ϊσως να κάνω ενα δυο χέρια με πινέλο και να ψεκάζω μόνο τα σημεία που έχουν μασκαριστεί, ώστε να αποφεύγω να περνάει η παρκετίνη απο κάτω απο το μασκάρισμα. Φοβάμαι δε πλέον να χρησιμοποιήσω την Pledge, παρα μόνο στο.....πάτωμα, θα μείνω στην δοκιμασμένη Long shine.
2. Για να ψεκαζω λεπτές δέσμες και για να έχω στρωτή επιφάνει να αραιώνω ΚΑΛΑ το χρώμα και να έχω χαμηλή πίεση 0,5bar το πολύ για τον βαρύτητας Γιουτσουμάο Ebay αερογράφο που έχω.
3. Εφόσον αποφασίζω να ψεκάζω με ελεύθερο χέρι, να σχεδιάζω με μαρκαδόρο το πάτερν της παραλλαγής απο πριν, ώστε να σβήνει διαδοχικά με το αστάρι και να έχω έναν οδηγό κατα την διάρκεια της κανονικής βαφής των χρωμάτων και όχι μετά το αστάρι να το σχεδιαζω γιατί, αφενός εαν το σχεδιάσω με μαρκαδόρο θα είναι πολύ έντονο, ενω με μολύβι θα μου "χαραξει" το χρώμα απο κάτω.
Κάτι άλλο δεν θυμάμαι, όλα τα υπόλοιπα τα ήξερα....
Παρακαλώ για τις παρατηρήσεις σας, ώστε να βελτιώσω ότι μπορώ να το φωτογραφήσω το βράδυ και αισίως να το ανεβάσω στις συμμετοχές και να το παρκάρω στην βιτρίνα
